W. WENCKEBACH, 
OVER 
eene verbetering van den gemiddelden Barometerstand, 
wegens de hoogte van de waarnemingsplaats boven de zee. 
Het is eene lang bekende waarheid, dat de lengte der kwikko- 
lom in den Barometer niet altijd als maatstaf van de hoegrootheid 
van de dampkringsdrukkring mag genomen worden. Die beide 
grootheden toch zijn slechts dan evenredig aan elkander, wanneer 
1e. de warmtegraad der kwikkolom onveranderlijk blijft; 2°. de 
sterkte van de zwaartekracht dezelfde blijft. Aan de eerste van 
deze voorwaarden wordt nimmer voldaan; vandaar de reeds lang 
erkende noodzakelijkheid, om op dezelfde plaats en met hetzelfde 
instrument gedane waarnemingen, allen tot éénen en denzelfden 
warmtegraad te herleiden: aan de tweede voorwaarde daarente- 
gen is van zelf voldaan, zoodra men op eene en dezelfde plaats 
gedane waarnemingen met elkander vergelijkt, en men heeft 
dezelve dus slechts in acht te nemen, wanneer men waarnemin- 
gen van verschillende plaatsen met elkander vergelijkt: de hoogten, 
op verschillende plaatsen waargenomen, staan slechts dan tot 
elkander als de luchtdrukkingen op die plaatsen, wanneer men 
ze beide tot dezelfde sterkte der zwaartekracht herleid heeft. Daar 
nu de zwaartekracht van plaats tot plaats verandert, 1”. naar- 
mate van de Geographische breedte der plaatsen; en 2’. naarmate 
van de hoogte der plaatsen boven den Oceaan bij gelijke Geogra- 
phische breedte en lengte, moet elke gemiddelde Barometerstand , 
om met die van andere plaatsen vergelijkbaar te zijn, twee ver- 
beteringen of herleidingen ondergaan; op de eene derzelve, de 
Breedte-verbetering, is, eenige jaren geleden, de aandacht der 
Natuurkundigen gevestigd door poecenponrr in zijne Annalen, 
