Nadere beschouwing d. zonderl. woeker. v. paars V ingerh. 323 
opgemerkt, nu wederom een gelijk verschijnsel in nog hoogeren 
graad aantreffende, wilde ik den tijd verbeiden, waar binnen 
dat nieuwe deel zijnen groei zou volbrengen. Aan het beko- 
men van rijp zaad uit deze bloem was niet te denken, daar 
alle opula door nieuwe bloemdeelen werden uitgesloten. Maar 
nog bij vier andere planten in de topbloemen vruchtbeginsels 
vindende, die, hoewel een nieuw stengdeel in hun midden dra- 
gende, van ovula voorzien waren, kon ik op deze mijne uitzigten 
vestigen. 
Ik bleef ze allen met naauwgezetheid volgen, en zag met ge- 
noegen de nieuwe stengels toenemen in wasdom. Bij eene der 
krachtigste planten begonnen aan denzelven zich bloemknoppen 
te vertoonen in de oksels zijner blaadjes en op den top. Niet 
zonder bewondering merkte ik op, dat de topbloem ook hier 
de eigenschap van monstervorming zou behouden en in een 
wijd bekken met vele insnijdingen op den rand worden uit- 
gebreid. 
Het kwam echter niet tot volkomen wasdom; de nieuwe steng 
begon teekens te dragen van beletten groei, zijn geheel voorko- 
men ving aan te kwijnen en liep gevaar van volslagene vernie- 
tiging. De oorzaak hiervan nasporende, vond ik eene verdor- 
ring en uitdrooging aan deszelfs grondstuk. Deze beginselen van 
bederf ontdekkende tusschen den ouden en nieuwen steng, heb 
ik den nieuwen boven die streek in het nog groen gebleven 
gedeelte afgesneden en in water gezet, om te beproeven, 
of het nu zijnen wasdom zoude vervolgen, doch ben hierin 
slechts gedeeltelijk geslaagd. Ik heb echter de topbloem zich 
zoo ver zien ontwikkelen, dat ik in staat geraakte, derzelver 
deelen in de voornaamste bijzonderheden na te gaan. 
De bloemkrans, op zijnen rand voorzien van zeven feston- 
nen, werd ingesloten door een dertiendeeligen kelk; hij zelf, 
komvormig van gedaante, droeg op zijne buitenvlakte nog 
een afzonderlijk bloemblaadje, dat boven den bloemkrans uit- 
stak, en, wegens zijne halfgroene kleur en lageren oorsprong, 
als veranderd kelkblaadje scheen te moeten worden aangezien. 
De helmstijltjes waren zeven in getal, waarvan een met drie 
