22 OPENBARE VERGADERING DER VIERDE KLASSE. 



een aanvang was gemaakt. Het is bekend, dat dit gebouw van 

 1660 tot 1662, door den verdienstelijken bouwmeester vingboons 

 voor de heeren l. en h. trip is gelionwd, en dat aan de be- 

 doelde ornamenten, in overeenstemming met de kernachtige 

 beeldspraak vaa dien tijd , den vorm van mortieren werd gegeven , 

 om den uitgebreiden handel aan te duiden, welken de familie 

 TRIP in metaal dreef, en dat zij in het bezit eener aanzienlijke 

 geschutgieterij was. Dit gebouw, zeker een der sieraden van de 

 Hoofdstad, is tevens belangrijk voor de geschiedenis liarer kunst: 

 het bevat het meest afdoend bewijs, dat het voorbeeld, door den 

 grooten van campen gegeven, niet zonder invloed bleef. Uit aan- 

 merking dezer omstandigheid achtte zich de Klasse geroepen , zich 

 tegen de voorgenomene verminking te moeten verzetten, en meen- 

 de dus de vrijheid te moeten nemen, den heer Minister van Bin- 

 nenlandsche Zaken deswege te onderhouden. 



Bij missive van den 10'''" November, ontving de Klasse een 

 antwoord van den Minister, inhoudende, dat, na bekomene in- 

 lichtingen, en naar aanleiding van een rapport, door den Hoofd- 

 ingenieur van den Waterstaat ingediend, welk rapport de mis- 

 sive vergezelde, het gebleken was, dat de herstellingen tot be- 

 houd van de bedoelde ornamenten eene som van omstreeks ƒ 1800 

 zouden bedragen. Alvorens echter zich met de bekoming dezer 

 gelden bepaald bezig te houden, begreep de Minister, aan de 

 Klasse te moeten vragen, of, naar haar inzien, in de tegenwoor- 

 dige omstandigheden zoude kunnen gerekend worden genoegzame 

 redenen te bestaan, om aan de herstelling en het behoud van 

 de bedoelde ornamenten zulk eene belangrijke som te besteden, 

 waardoor welligt de middelen zouden worden weggenomen , om 

 andere, meer dadelijk nuttige, uitgaven te kunnen doen. 



De Klasse meende hierop hoofdzakelijk te moeten autwoordeii: 

 dat zij het als liarc roeping beschouwde, de kunst te bevorderen, 

 en voor het behoud van de kunstwerken der vaderen te waken, 

 dat zij zou vreezen , aan deze roeping te kort te zullen doen , door 

 een zoodanig kuiistvverk op eenige geldswaarde te schatten, en 

 daarvan het behoud al of niet te doen afhangen , na die waarde 

 vergeleken ic hebben met die van andere, welligt meer dade- 



