IWAN MULLER. F^erbet. muztjkinslrum. Lot gev. der Klasse. 31 



aangebragt; terwijl die omtrent andere muzijkinstrumenten wei- 

 ligt later zullen volgen. » 



Nog blijft mij over de vermelding van de lotgevallen der Klasse, 

 voor zoo veel bare leden in het bijzonder betreft. Het is eene 

 treurige zaak, vooral met bet oog op het viertal in haar midden 

 opengevallene plaatsen, die, wel is waar, wederom zullen gevuld 

 vrorden, maar dan zeker niet, ten aanzien van allen, geheel 

 -iiervuld zullen zijn. Ik mag dit laatste inzonderheid getuigen 

 van mijnen onnavolgbaren voorganger, den voortreffelijken jacob 

 DE vos, wz. , wiens dood op den 23'"" Julij 1844 aan zoo ve- 

 len stof tot groote droefenis, aan de Klasse bet verlies van 

 een onschatbaar kleinood te betreuren gaf. Of zou dit te véél 

 gezegd zijn van hem, die, na ongeveer 30 jaren der Klasse als 

 Secretaris gediend te hebben, op bijna elke bladzijde harer geschie- 

 denis het onmiskenbare blijk achterliet van datgene, wat zijn on- 

 vermoeide ijver beproefde, zijne krachtige volharding lot stand 

 bragt? Zou ik tegenspraak ontmoeten, zoo ik beweerde, dat het 

 goede, door de Klasse in dat tijdsverloop verrigt, voor een zeer 

 groot deel zijn arbeid verdiend genoemd te worden? Zou men 

 het eene overdrijving der vriendschap achten, zoo ik in zijn ka- 

 rakter die eerlijke rondheid roem, die, ofschoon aan enkelen 

 soms minder welgevallig , des te meer deed uitkomen , hoe lief 

 hem waarheid en regt waren? Zou het eindelijk eene onver- 

 diende hulde zijn, zoo ik openlijk regt doe wedervaren, aan de 

 schranderheid van oordeel, waardoor de vos zich onderscheidde? 

 aan zijne veelzijdige kennis en wetenschap, die hij zoo gaarne 

 aan anderen ten beste gaf? aan den fijn gekuischten, door de stu- 

 die der oude letteren vooral gevormden smaak, die hem dik- 

 werf lot een onverbiddelijk, maar nimmer lot een oppervlakkig 

 regter maakte over knust en kunstvoortbrengselen? Dit alles, en 

 meer nog, wat zijner nagedachtenis tot eere strekt, is door ande- 

 ren reeds luide erkend, en door sommigen, ongeroepen zelfs, 

 op hoogstwelsprekende wijze door den druk bekend gemaakt. 

 Ik herhaal derhalve slechts, wat anderen zeiden, opdat ook de 

 jaarboeken der Klasse in vlugtige omtrekken het beeld mogen 

 bewaren van den man , die in de schatting zijner medeburgers 



