32 OPENBARE VERGADERING DER VIERDE KLASSE. 



reeds lang geadeld was, vóór dat het Koninklijk ridderlint zijni- 

 borst versierde, en die dezen adelbrief, als de schoonste gedenk- 

 zuil op zijn graf, behouden zal, tot dat, hetgeen God verhoede, 

 het ware, het goede en hel schooue in Nederland ijdele klanken 

 zullen geworden zijn. 



Een ander verlies trof der Klasse op den 3''° November 1845 

 in het overlijden van den heer johan gijsbert baron verstolk van 

 ZOELEN, in 1777 geboren te Rotterdam, en sedert 19 December 

 1833 lid dezer Klasse. Hij was een man, wiens staatkundige 

 loopbaan tot een belangrijk tijdvak onzer geschiedenis behoort, 

 en die, door kunstliefde en smaak gedreven , eene der belangrijkste 

 verzamelingen van kunstvoorwerpen in ons Vaderland bijeenbragt. 

 Zoo hij gedurende een tijdvak van twaalf jaren geen deel 

 aan de werkzaamheden der Klasse nam , moet zij vooronderstel- 

 len, dat veeleer de hooge belangen zijner betrekking, dan on- 

 verschilligheid voor de kunst, die hij langs andere wegen zoo 

 krachtig voorstond , hem daarvan terughielden. 



Weinige dagen na dit verlies werd der Klasse een nieuwe, 

 en zeker niet de minst gevoelige, slag toegebragt. 



De heer iienricus Wilhelmus couwenberg, ter naauwernood den 

 leeftijd van 32 jaren bereikt hebbende, werd, na slechts acht 

 maanden lid der Klasse geweest te zijn, aan haar en aan de 

 kunst, op den 16''" November des vorigen jaars, ontrukt. 



Geboren te 'sHage, vestigde hij zich in 1830 te Amsterdam, 

 en wijdde zich als kweekeling der Koninklijke Akademie van 

 Beeldende Kunsten , aan de graveerkunst toe. Als uitmuntend 

 leekenaar viel hem de grootste lof ten deel, en ware het uoodig 

 aan te toonen, in welke mate hij dien lof verdiende, het zou 

 voldoende zijn, te wijzen op de door hem vervaardigde leekening 

 naar het meesterstuk van van der helst, waarbij men in tvyij- 

 fel slaat, wien het meest te bewonderen, hem, die aldus voor- 

 ging, of hem, die aldus navolgde. Door gunstigen aanleg, zoo- 

 wel als door ouvcrmoeidcn ijver, gelukte hel couwenberg in 

 1836, den eersten prijs in de graveerkunst te behalen. Sedert 

 ging hij op het door hem gekozen pad steeds voorwaarts; ver- 

 baasde telkens op nieuw den kunstkenner door zijne reusachtige 



