Lotgevallen der Klaase. H. fV. Cmiwenberg. 33 



vorderingeu, fu deed den vreemdeling erkennen, dat men iu 

 liem den toekomstigen mededinger van de uilstekendsie Franschc 

 kuustgraveurs ie gemoet zag. De eenige arij scheffer verheugde 

 zicli, in zijnen jeugdigen landgenoot den waren tolk gevonden te 

 hebben, om zijne tafereelen door het graveerstift te vermenigvul- 

 digen en te vereeuwigen , en droeg als zoodanig aan hem de gra- 

 vure op van een zijner voortreflfelijke kunstgewrochten, waarvan 

 evenwel de voltooijing door codwenbergs vroegtijdigen dood ver- 

 hinderd werd. 



Roem en onbekrompen welstand, voor hemen zijn gezin, lachten 

 hem alzoo in weinig verwijderde toekomst tegen ; doch op eens 

 ontsloot zich zijn graf, waarin de schoonste en ten deele reeds tot 

 werkelijkheid gebragle verwachting ten onder ging, en waarbij 

 zijne vrienden en bewonderaars, door het ontzettend verlies ais 

 verpletterd , met tranen te kennen gaven , hoezéér zij den kinder- 

 lijken , trouwhartigen en onvergetelijken couwenberg misten. 



Was dit verlies noodlottig voor de kunst , niet minder gevoelig 

 had het den kunsiroem van het Vaderland getroffen. Hij toch 

 was het, die den roem van de HoUandsche graveerschool tot de 

 vroegere hoogte of welligt tot eene nog ongekende had kunnen 

 verheffen, en die het bewijs zou geleverd hebben, dat de kostbare 

 overleveringen der vaderlandsche kunst niet zijn verloren gegaan. 

 -» Dan ook in den huisselijken kring des ontslapenen was de 

 slag doodelijk, daar hij aan de troostelooze gade en vier jeug- 

 dige kinderen den verzorger hunner toekomst, den voorziener 

 in hunne dagelijksche behoeften, ontroofde. Dit, gevoegd bij 

 de overweging, hoe couwenbergs streven zaamgevlochten was 

 met den kunstroem des Vaderlands, noopte de Klasse tot eenen 

 buitengewonen maatregel; de poging namelijk, om de uitste- 

 kende verdiensten van den vroeg gestorven kunstenaar door de 

 verzorging van zijn kroost , van "s Konings wege , erkend en be- 

 loond te zien. 



Aan deze poging mogt intusschen de gewenschte weerklank niet 

 te beurt vallen, en de klasse moest zich getroosten, van hare zijde 

 niets verzuimd te hebben , wat zij meende verschuldigd te zijn aan 

 de nagedachtenis van eenen der voortreffelijkste zonen der kunst. 



3 



