34 OPENBARE VERGADERING DER VIERDE KLASSE. 



Op den 22'"° Februarij eindelijk van dit jaar overleed, in 

 bijna acht en zeventig jarigen ouderdom, ons geacht medelid de 

 heer cabel anthonij fodor. Bij de oprigting dezer Koninklijke In- 

 stelling reeds lot lid benoemd, was hij het oudste lid der Klasse. 

 Te Venlo geboren, uit een geslacht, waaraan het muzikaal talent 

 als bijzonder eigendom verzekerd scheen , begaf liij zich , daar de 

 aanleg voor de toonkunst zich vroeg bij hem openbaarde, in 

 1781 naar Parijs bij zijnen tweeden broeder, welke zich aldaar 

 als uilmuntend pianist bereids vroeger onderscheiden en gevestigd 

 had. Zijnen leertijd volbragt hebbende, vertrok hij op negentien- 

 jarigen leeftijd, uit Frankrijks hoofdstad, en ging als muzijkon- 

 derwijzer naar St. Petersburg, waar de Nederlanders destijds in 

 hooge achting stonden, en als zoodanig ook aan hem bijzondere 

 onderscheiding en welwillendheid te beurt vielen. 



Het koude klimaat van Rusland intusscheu minder geschikt 

 achtende voor de ontwikkeling van zijn muzikaal talent, en ge- 

 dreven door de zucht naar hoogere vorming, begaf hij zich, met 

 opoffering vau al het aangename en voordeelige, hetwelk hem in 

 Rusland te beurt was gevallen, na een verblijf van vier jaren, 

 andermaal naar Parijs. Maar naauwlijks aldaar aangekomen, 

 brak de groote staatsomwenteling uit, hetgeen hem noopte, naar 

 Nederland, zijn Vaderland, terug te keeren. Hij vestigde zich 

 in deze stad , waar zoowel zijne compositiën als zijn klavierspel 

 den ruimsten bijval vonden. Het laatste vooral oordeelden be- 

 voegde kunstkenners voortreffelijk ; en , lettende op de rigting 

 der kunst van zijnen tijd, roemden zij het steeds als krachtig en 

 vlug, terwijl het uitmuntte door nelheid en smaak. Vele jaren 

 werd door hem de betrekking van orkestdirecteur, bij de voor- 

 naamste inrigtingen tot beoefening der toonkunst , met den groot- 

 sten lof vervuld. 



Zijne hooge jaren deden noch zijnen ijver noch zijne belangstel- 

 ling in de kunst verflaauwen, iets, waarvan zijne onafgebrokene 

 deelneming aan de werkzaamheden der Klasse, zelfs lot kort 

 voor zijn overlijden, tot ondubbelzinnig bewijs verstrekte. 



Ter vergoeding van vroegere verliezen en ter aanvulling van 

 opengevallen plaatsen bij de vierde Klasse, werden in 1844 lol 



