^<tnspr<u(k van den f^oonilltr. 7 



Zóó was liet sinds ecuwen, en al verzaclit de hand dei- besclia- 

 ving de wonden in dien slrijd geslagen , — zóó is het nog. Nog 

 schJjut de mensch ongeschikt te zijn, om het heil, dat kalmte 

 eii vrede kunnen aanbrengen , te waarderen ; nog schijnt hij in 

 het breidelen scijner hartslogten den aanvang van den doodslaai» 

 zijner hoogeve zielsverjnogens te duchten, ja, dien te zien naderen. 

 Vandaar eene der ooivakeu, dal hij, als de belangen van den 

 staat, of die der wetenschappen, letteren en kunsten hem niet 

 krachtig roepen ; als zijne driften zwijgen , of geene bijzondere 

 stoffelijke belangen hem voortstuwen, maar al ie dikwerf zijn 

 oog, hart en handen als uitstrekt naar het onstoffelijke. Van- 

 daar het ontslaan van krachtige, soms vreesselijkc worstelingen 

 over meeningen en begrippen, ten opzigte van datgene, wat zijnen 

 geesl kan verheffen, en zijn hart veradelen en vertroosten. 



Als zinnelijk wezen moge de mensch gekluisterd ziju aan eene 

 stoffelijke wereld en iu de dwarliogen en wisselingen van deze 

 worden medegesleept ; — als redelijk en zedelijk wezen behoort 

 hij tot een hooger gebied, lot eene geestelijke wereld. Daar 

 leeft hij het eigenlijk menschelijke leven! Daar denkt, besluit, 

 hoopl, gelooft en handelt hij met eene kracht, met eene zelfstan- 

 digheid, die de sprekendste getuigen zijn van den adeldom zijner 

 natuur , en de verhevenheid zijner bqsijemmiug. — De maatschap- 

 pelijke verbinding, zoo kunstig gedacht als verwonderlijk te za- 

 mcugesleld; de handel en zeevaart; het dvsfingen van de krach- 

 ten der natuur alom in zijn gareel; zijne kennis, hoop en zijn 

 geloof; zijn werken, slrcven, dwalen, struikelen, vallen en op- 

 staan: — dat alles stroomt uit de volheid van dat hoogere leven, 

 helwelk den mensch verheft boven alles, wal hem omringt, en 

 hem met bescheidene ^vaardigheid kan en mag doen uitroepen : 

 »Wij zijn van Gods geslacht! Wie dat heilig gevoel wil vernie- 

 ligen last in het edelste van den rijkdom der ziel, en poogt meer 

 ie verwoesten, dan zijne onberadenheid veelal beseft." 



TJit dal hoogere leven nu vloeit, in eenen meer bepaalden zin, 

 al dat zoo evengeuoeaid bewegen, woelen, voorwaarts streven 

 en toniggaan voort. Ongelukkig de aarde, indien eene kokende 

 verbeelding of bruisende hartslogten den inenschclijken gccsl lot 



