R. VAN REES , Ovef de electr. eigensckapp. der vlammen. 63 



draden uit, die van elkander door de tevens ontstane nietlei- 

 deude gassoorten, en door lieete lucht gescheiden zijn, en nood- 

 wendig in tanden [Zackeii) en spitsen uitloopen. Dit vooruitge- 

 zet zijnde, hebben wij de vlam te beschouwen als eenen goe- 

 den electriciteitsgeleider, die met eene menigte van naar alle 

 zijden uitspringende spitsen voorzien is, en wel met zulke, die 

 in volkomenheid alle in de natuur voorkomende spitsen overtref- 

 fen. Draagt men op dezen geleider de waarnemingen over, die 

 aan onvolkomene punten gemaakt zijn, zoo verklaren zich hier- 

 uit, naar de van elders bekende eigenschappen der electriciteit, 

 de electrische werkingen der vlam zonder moeite." Zoo verre 



RIESS. 



Ik twijfel, of iemand zich, vóór riess, eene vlam voorgesteld 

 heeft als omgeven door takkige draden van waterdamp, die naar 

 buiten uitsteken en in punten eindigen, volkomener dan die, 

 welke de natuur elders oplevert. De voorstelling schijnt mij ge- 

 heel hypothetisch en alleen aangenomen te zijn ten behoeve eener 

 verklaring van het afleidende vermogen der vlam. Indien riess 

 deze dampdraden en spitsen gezien , of op eenige andere wijze 

 waargenomen had, zoude hij gewis niet nagelalen hebben, dit 

 te vermelden. Maar hieromtrent wordt in zijne verhandeling 

 het stilzwijgen bewaard. 



Raadpleegt men de ondervinding bij het in de lucht uitstroo- 

 men van waterdamp uit vaten, waarin water verhit is of kookt, 

 zoo vindt men in den vorm van den wasem, waarin de water- 

 damp bij verkoeling overgaat, geen grond om zoodanig eene hy- 

 pothese aan te nemen. Evenmin vindt men dien bij het waar- 

 nemen des damps, bij hoogere temperaturen uit eene locomotief 

 in de lucht uitslroomende. Men ziet veeleer afgeronde damp- 

 wolken, van welke zich wel bij verderen voortgang lappen af- 

 scheuren , die zich spoedig in de lucht oplossen , maar de draden 

 en spitsen van riess zoekt men te vergeefs. 



De omstandigheden, die bij de verbranding plaats hebben, 

 zijn ook voor de vorming dier draden en spitsen ongunstig. Riess 

 zegt wel, dat van de vlam een dampstroom opstijgt, die zich 

 aanvankelijk ais zamenhangende laag in de lucht verheft, maar 



