R. VAN l'.EES, Over Je elrrlr. eigenschapp. der vlammen. 65 



minder hygroscopisch , ecliler genoegzaam om , wanneer zij niet 

 vooraf gedroogd zijn , slechts gebrekkig als isolatoren te voldoen. 

 Wanneer men bij liet nemen van electrische proeven de noodige 

 voorzorgen gebruikt, om de isolatoren volkomen droog te hou- 

 den, gelukken zij in eene vochtige lucht even goed als in eene 

 drooge, en er is dus van dien kant geene reden, om vochtige 

 lucht onder de geleiders te rangschikken. 



Behalve de gronden, door de reeds vermelde schrijvers tot sta- 

 ving van het niet-geleidend vermogen des damps aangevoerd, 

 schijnen mij de volgende proeven, welke mij bij herhaling steeds 

 dezelfde uilkomst gegeven hebben, reeds op zich zelve voldoende, 

 om aan den waterdamp, bij de gewone temperatuur, het gelei- 

 dende vermogen te ontzeggen : 



1°. Wanneer men eené lange lakstang aan een uileinde door 

 wrijving elcctriseert, en daarna het gewrevene gedeelte beademt 

 of boven den damp van warm water houdt , blijft echter de 

 stang hare electriciteit behouden. — In sommige leerboeken 

 wordt deze proef met eene tegengestelde uilkomst opgegeven, als 

 bewijs, dat de damp geleidt. Zij mislukt echter niet, mits men 

 zorge, dat de wasem, die op de lakstang neerslaat, zich niet uit- 

 strekke tot de plaats, waar de lakstang met de hand wordt vast- 

 gehouden , en de electrische toestand der stang onmiddelijk na 

 de beademing onderzocht worde, voordat de wasem verdampt 

 is en de electriciteit met zich heeft weggevoerd. 



2". Men legge op de plaat AB eens Bennelscheu electros- 



ajops eene metalen staaf CD , lade nu den electroscoop en 

 plaatse onder één der uiteinden van de staaf een vat met warm 



5 



