78 TWEEDE KLASSE. 



ie Stellen. Maar het werk was te verre gevorderd, de geneigd- 

 heid tot vrede te sterk en te algemeen, dan dat de Prins het ge- 

 raden vond, zich daartegen te verzetten. Dan zijne spijt over 

 deze onwillige toestemming, hem vooral door de Staten van Hol- 

 land afgeperst, was zoo levendig, dat het naauwelijks missen 

 kon , of dezelve moest , bij het eerste merkelijke verschil tusschen 

 hem en die Staten, tot eene hevige uitbarsting komen. ' Het is 

 u bekend, M. H. ! dat de gelegenheid daartoe zich maar al te 

 spoedig voordeed, bij de raadplegingen over de afdanking van 

 krijgsvolk na den geslotenen vrede , toen de gewis laakbare hard- 

 nekkigheid der Staten van Holland in het dringen op hun voor- 

 stel den eerzuchligen Vorst, zonder raadpleging met iemand zij- 

 ner meest vertrouwde en achtbaarste vrienden, tot maatregelen 

 van geweld deed overslaan, die in hunne gevolgen maar al te 

 zeer medewerkten , om de kwaal , waaraan de Staat door inwen- 

 dige partijschap reeds krank was, geheel ongeneeselijk te maken. 

 Na zes leden der Staatsvergadering van Holland gevankelijk naar 

 Loevenstein te hebbcu doen voeren , en eene vrij aanzienlijke 

 krijgsmagt, onder bevel van zijn' neef den Vrieschen Stadhou- 

 der, naar Amsterdam, van welks bemagtiging hij zich verzekerd 

 hield, te hebben afgezonden, ontbood de Prins, vóór het aan- 

 gaan der vergadering van Holland, onzen Raadpensionaris tot 

 zich, en gaf hem kennis van de genomeue maatregelen met last, 

 om daarvan aan de Staten van Holland mededeeling te doen. 

 Op het hooren dezer geheel onverwachte tijding, verzocht cats 

 's Vorsten last uit zijnen eigenen mond te mogen opschrijven ; 

 welk verzoek hem Avord toegestaan. Doch laat ons wederom den 

 achtbaren Staatsman zelven, in zijn Twep~en-tachti g-jarig Leven, 

 dit geval hooren verhalen. 



Eer ick. noch eenig wcrck. had hy der Iiand genomen , 



Soo wiert ick by den Prins vcrsogt te willen komen : 



Ick dcde met 'er daat, gelijk ick was -versogt. 



En siet daar viel iet voor, daarop ick niet en docht. 



Iet vond den Prins gestelt niet alü by plag Ie wescn; 



My docht uyt sijn gelaat yet vremts te kennen lesen ; 



Hy leed als gcencn tijt ; hy quam omtrent my staan , 



