Oie/- de verdiensten van jacob cats. 85 



gezanten onaangenaam gemaakt door den smaad en de beschim- 

 pingen, die zij van het gemeen te lijden hadden. Er deed zicli 

 echter voor hen eenige hoop op, dat de onderhandelingen een 

 gewenscht einde zouden hebben , loen eene onverwachte gebeur- 

 tenis die hoop geheel verijdelde. Ik bedoel de bekende ontmoe- 

 ting tusschen de Nederlandsche en Engelsche Admiralen tromp 

 en BLAKE , en het daaruit tusschen hen ontstane scherpe gevecVit, 

 waarvan elk hunner de schuld op den anderen zocht te werpen. 

 Te vergeefs zonden de Staten hunnen Raadpensionaris adruan 

 PAUW, den opvolger en vroeger den voorganger van cats, naar 

 Engeland, om het voorval in het ware en voor ons gunstige 

 licht te plaatsen; doch het bleek nu maar al te duidelijk, dat 

 Engeland den oorlog met ons ten oogmerk had, die dan ook 

 eerlang uitbarstte, en, gelijk men weet, den koophandel van 

 Holland inzonderheid de grootste nadeelen toebragt. Nu keerden 

 dus onze afgezanten in Hooimaand des jaars 1652, ouverrigter 

 zake, herwaarts t^rug; doch het Wijkt uit het gegeven verslag 

 ten overvloede, dat de schuld dier mislukking geenszins aan hen 

 te wijten was. Dit was de laatste dienst, door onzen eerwaar- 

 digen cats, als Staatsman, aan het Vaderland bewezen. Sedert 

 bragt hij zijne dagen in ongestoorde, doch geenszins werkeloozc 

 of onnuttige rust op het door hem aangelegde Zori,vliet door, 

 lot hij eindelijk , in den ouderdom van bijna 84 jaren , op den 

 1 2'*''" September des jaars 1 660 , als een verzadigd en vergenoegd 

 gast uit het leven scheidde, om naar die zaliger gewesten over 

 te gaan, voor welke zijn gansche leven eene bestendige voorbe- 

 reiding geweest was. 



Zoo meen ik dan, G. H.I op uw aller loesleuiniiiig te mogen 

 rekenen van het bij den aanvang, in overeenkomst met den ach- 

 Icnswaardigen feitii, door mij gezegde, dat cats, als Staatsman, 

 geene mindere aanspraak op onze hoogachting, dan als dichter, 

 heeft. Ja, bedrieg ik mij niet geheel, zoo bestaat er eene merk- 

 ^vaardige o\ereenkomst tusschen zijn karakter in beide betrek- 

 kingen. Als dichter heeft hij geenszins de stoute vlugt, de kracht 

 van uitdrukking, aan oenen hooft, vonoel en huygens eigen. 

 Kunslcloozc eenvoudigheid daarentegen, zoetvloeijendhcid , be- 



