14(1 OPENBAIin VKUGADERING DER VIERDE KLASSE. 



Aan geen jan steens, brouwers, teniersen of ostades, men ver- 

 sta mijne bedoeling wel ! gelijk zij zoo menigwerf den menscli in 

 zijne groote onzedelijkheid hebben voorgesteld, heeft de negen- 

 tiende eeuw behoefte. Mogen zij ook al in andere opzigten 

 hooge kunstyerdiensten bezitten, en "te regt daarom juweelen 

 worden genoemd, dan slaan toch dikwijls hunne gedachte en 

 keuze van onderwerp, ver beneden de waarde van den grof- 

 sten steen. — Het pecuniëel voordeel, kan onmogelijk opwegen 

 tegen het zedelijk nadeel , dat daardoor op den volksgeest wordt 

 teweeg gebragt. 



Neen : in ons land , waar men alle pogingen aanwendt , om 

 verlichting en beschaving door een goed onderwijs tol in de 

 laagste standen te verspreiden en krachtdadig te bevorderen ; 

 waar godsdienstzin en zedelijkheid onophoudelijk gepredikt 

 worden; waar men zich het lot zijner naluurgenoolen tot in 

 de meest verwijderde oorden der wereld aantrekt; waar arme 

 kinderen bewaard, verzorgd en onderwezen; gevangenen zedelijk 

 verbeterd worden ; — neen ! daar mag de kunstbcoefenaar van 

 het menschbeeld niets voortbrengen , wat mei deze goede be- 

 doelingen in strijd is; integendeel hij moet, zoo veel in zijn 

 vermogen is, die helpen bevorderen. 



Belungrijke, zedelijke en met kunde vervaardigde kunsttuk- 

 ken, — ziedaar! waaraan onze tijd behoefte heeft. 



Deze behoefte moet allereerst door den kunstenaar zelven ge- 

 voeld worden. Van dat gevoel hebben wij reeds bij vele onzer 

 hedendaagsche kunstenaars, de sprekendste bewijzen. Eene meer 

 algenieene aansporing ter navolging acht ik noglans hoogst nood- 

 zakelijk, en het is ter meerdere opwekking hiertoe, dat ik van 

 deze bijzonder geschikte gelegenheid gebruik maak, om eenige 

 mijner denkbeelden ter verdere overweging, mogt het zijn ter 

 opvolging, aan te bieden. 



Men vergete nooit, dat de kunst, van welke ik thans spreek, 

 eene ernstige zaak is, omdat zij krachtdadig kan medewerken 

 lot de opvoeding der menschheid. Men toone steeds, in zijne 

 werken meer het hoofd, dan de handen, gebruikt te hebben; 

 men loonr, dal er denkende gewerkt is. Men wcre alle onkic- 



