142 OPENBARE VERGADERING DER VIERDE KLASSE. 



wordt zij thans geleerd; welnu, dat men dat onderwijs dan 

 door zijne kunstwerken oudersteune. 



Of leest de werken der grootste dichters en schrijvers! — gij 

 zult inderdaad der natie voordeel doen, door de tafereelen, die, 

 daar beschreven , u getroffen hebben , haar aanschouwelijk voor 

 oogeu te stellen. 



Zoekt met verstand, gij zult overal de rijkste slof vinden, om 

 door het kiezen van geschikte onderwerpen, de liefde voor de 

 godsdienst, voor het vaderland, voor onze medemenschen aan 

 te kweeken, en daardoor tevens de kunst meer en meer verheffen 

 tot den rang, dien zij steeds met de wetenschappen en de lette- 

 ren, gelijk wij bij andere natiën zien, behoort te bekleeden. 



Van deze behoefte aan meer degelijke kunstvoortbrengselen, 

 moeten niet minder zij doordrongen zijn, wier roeping het is, om 

 als bestuurderen of leden van verschillende kuustinrigtingen, de 

 hoogere belangen der kunst te bevorderen en aan te kweeken. 



Dat de Vierde Klasse van het Koninklijk Nederlandsche In- 

 stituut en de Koninklijke Akademie van Beeldende Kunsten, 

 door hare verschillende prijsuillovingen voor hoogstbelangrijke 

 historiëele onderwerpen, deze behoefte nimmer uit het oog heb- 

 ben verloren, is u ten volle bekend, en al mogen de resultaten 

 tot heden, met uitzondering van enkele, niet schitterend genoemd 

 kunnen worden, zoo hebben zij dan toch de zelfvoldoening van 

 haren pligt voor dat belangrijke kunstvak gedaan te hebben. En 

 ofschoon, zoo als ik vroeger gezegd heb, andere kuustinrigtin- 

 gen het groot belang hiervan dikwijls voorbij hebben gezien , 

 zoo mag ik betuigen, dat het mij althans verheugt, de Maat- 

 schappij Felix Merilis en liet Rotterdamschc Kimstgenootschap 

 dezer dagen door de uitschrijving eener prijsvraag in het vak 

 der historie en in dat der beeldhouwkunst, op nieuw weder 

 het bewijs te hebben zien geven , dat ook zij het groote nut in- 

 zien van meer degelijke kunstvoortbrengselen. 



Mogten toch al de aan kunslbevordering toegewijde inriglin- 

 gen in ons vaderland deze voorbeelden navolgen, en eenparig 

 het hooge gewigt daarvan gevoelen. Ja ! mogt deze behoefte ook 

 meer nigemeen gevoelil tynn/en. 



