1C8 KERSTK KLASSK. 



siel ƒ+//=:/, dat is, neem r:zi/ — ii, dan wordl do lierleide 

 aequalie 



Ware nu 3l!i=za, dan zouden er twee termen wegvallen, die 

 anders de bepaling van t en u tot het oorspronkelijk oplossen 



zouden terug brengen. Stel derhalve 3tii=zfi, of h = — , ergo 



o t 



HuYGENs komt nu verder tot de gewone zesde magts-aequaiie 

 in / van den tweeden magts-vorm , en vindt : 



waaromtrent hij zeer juist aanmerkt, dat deze vorm aanneme- 

 lijker moge schijnen, dan die der regels van cardanus, omdat men 

 slechts uit één' vorm den cubickwortel te trekken heeft i. 



De herleiding der uitdrukking van de waarde r lot een'vorm, 

 welke, ten aanzien van den noemer des tweeden terms, ratio- 

 naal, en derhalve de gewone vorm is, houdt weinige moeite 



in, maar nuYOENskomt er gemakkelijker toe; want zoo als u-=z\. -, 



i f, 

 is < = -~; liicrdoor vindt hij u even zoo als eerst.', en daarmede 

 u 



cn deze is de formule , van welke de woordelijke uitdrukking 

 den eersten regel van cardanus geeft. Den zoogenaamdea tweeden 

 regel vindi hij eveneens; deze leert een woi'tel vinden van de 



* In plaats van de noUlic ^ schreven van scdooten, uudde, de nr.vuNE en 

 anderen K C. Om de C niet te verwarren met oen letter, die een getal kon 

 bcteekcncu, in plaats van het woord cttbica (radix), nam uuygens ccnc achter- 

 over gerigic C met een voorover liggend streepje er door getrokken. Aldebt ci- 

 RABD had, 30 jaren vroeger, hel Symbolum t^' voorgesteld, maar de voorkeur 

 gegeven aan eenc andere Symbolum, bestaande in een cirkel of kringetje, binnen 

 hetwelk |, cn zoo ook J enz. voor ^ï^ enz., geschreven werd (zie zijne iN'oMir//c 

 Inveniion cn Algèöre), en waarvoor wallis later de gebrokcne expopcnicn schijnt 

 mgevucrJ Ie bobben. 



