Over de ojjlosning van tierde mug Ix-vergc/ij kingen. 1*1 



eigen onderzoek, eeiie algemeene stelkundige oplossing der cubi- 

 sche vergelijkingen gegeven heeft; maar even onlwijfelljaar is het, 

 dat HUYGENS hetzelfde heeft gedaan. Wien van beiden de prio- 

 riteit toekomt, zou bewezen zijn, indien men kon aantoonen, 

 hoe lang én hudde én hbygens, reeds vóór de dagteekeningeii 

 hunner brieven aan van schooten, in het bezit hunner oplossin- 

 gen waren geweest. Gaat men op die dagteekeningen af, dan is 

 liet waarschijnlijk dat van schooten de oplossing van hüygens eer- 

 der gekend kan hebben dan die van uudde; hij kon den inhoud 

 aan een derden hebben medegedeeld, en de prioriteit zou aan 

 nuYGEjJS wezen. Zonder den brief van buygens zou het ons on- 

 bekend zijn, dat een ander vóór of met iiüdde eene algemeene 

 afleiding van een der wortels eener cubische aequatie hadde ge- 

 vonden, wel te verstaan indien men Ijepaaldelijk let op de uit- 

 drukking van VAN SCHOOTEN ; want noch zijne vergissing in het 

 noemen van budde, nocii het vermengen van de beginselen en 

 onderstellingen der oplossingen van ulygens en hüdde, zoowel als 

 de overeenstemming dezer oplossingen, konden niet gemakkelijk 

 tot het vermoeden eener andere oplossing dan die van hudde 

 brengen. 



Maar die zelfde geschriften, welke door van schooten zijn za- 

 mengesield, of door zijne bemoeijing in orde gebragt, of onder 

 zijn opzigt uitgegeven, diezelfde geschriften, uit welke ons de 

 oplossing van huygens, even zeer als die van hudde, moest bekend 

 worden, bevatten nog eene derde oplossing, niet alleenlijk niet 

 genoemd, of bij verzuim niPt genoemd, maar noch door van 

 SCHOOTEN, noch door zijn leerling bartholinus, opgemerkt, en, 

 voor zoo verre mij bewust is, nimmer als eene oorspronkelijke 

 oplossing van cubische acquatieën beschouwd. Die oplossing is 

 van DE BEAUNE, en zij was stellig op het papier vóór de dagtee- 

 kening der brieven van iiuygens en hudde, welligt reeds kort na 

 het verschijnen, voor de eerste maal, der latijnsche vertaling 

 van de Geometrie van descartes; dus reeds vóór het jaar 1650. 



Florimonu DE beadne, Raadsheer in het Geregtshof te Blois, 

 de vriend van descartes, was een gelukkig beoefenaar der wis- 

 kunde, en had zich met velerlei onderzoek onledig gehouden i 



12' 



