206 TWEEDE. KLASSE. 



de Geschiedenis des Vaderlands op zijne wijze was voorgesteld, 

 kon men hel er voor houden dat de tijd, die weldadige moe- 

 der van bedaarde overweging, van zelve dalgeen wat of ie 

 ligtvaardig aangenomen of te onberaden doorgedreven was, als 

 zoodanig zou leeren inzien, en dat ook hier de eenvoudige en 

 door alle Eeuwen bevestigde spreuk zoude bewaarheid worden, 

 Opiiiioiiuin commenta ilelet dies ! 



Doch wel verre dat bildebdijks leer in bilderdijks werk zoude 

 besloten blijven, wordt in onze dagen, veel van hetgeen, naar 

 zeer veler inwendige overtuiging, verkeerdelijk door hem ge- 

 steld is, in grootere en kleinere Handboeken als onwrikbare 

 waarheid voorgedragen; en dit nog wel zoo kort en beknopt, 

 dat hetgeen door bilderdijk, wijdloopig , ja meestal in den vorm 

 eener opzettelijke en hartstogtelijke bestrijding v(ui een lot dus 

 iierre aangenomen gevoelen is aangedrongen, alsnu de gedaante 

 verkrijgt van eene stellige waarheid, of van eene doodeenvou- 

 dige daadzaak waaraan niemand ooit getwijfeld heeft. 



Hel zou niet raoeijelijk zijn dit in eene reeks van voorbeelden 

 aan te toonen. Doch wij bepalen ons tot hel reeds behandelde 

 onderwerp. In hel Kort Overzigt van de Geschiedenis des Va- 

 derlands van den Heer groen van prinsterer, lezen wij onder 

 anderen bl. 10 (2''' druk): «Dat uit het Huis van Beijeren vier 

 Graven geregeerd hebben." En deze zijn dan: willem V. (1345 — 

 1389). Albrecht, eerst alsRuwaart, daarna als Graaf (1389-1404). 

 Willem VI. (1404—1417) en jan van beijeren (1417—1424). 



Dus noch margabetha, noch jacoba. Van jan van braband 

 zelf geen enkel woord ''". 



*^ In hel Handboek der Geselt, van fi€t Vaderland van dcnzcifdcn sclirijvcr (Leiden 

 1841), is hel een en ander wel meer uitgebreid, maar Ak slclliiig blijft dezelfde, 

 bl. 45. — Vier Graven Willem V, albrecht, y\-illem IV, ja.n van deij[:r8n. Vooris 

 mei dezelfde jaargolallen als in hel Kon Ovcrzigl. 



Er ontbreekt slechts aan, dal men jan van beijeuen rüiuluit jan ile IlIdc iioeiul. 

 Om consequent te zijn, moest men dit doen! 



liet verwondert ons dal de kundige groen van prinsterer in dezen hel i^cvoc- 

 leii van rilderoijk zoo slaafsch gevolgd is, Ic meer daar hij zelf niel blind is voor 

 tic gebreken van diens werk en in zijne AreUvex (Prnicg. hu Torae Premier, 2<le 



