Jacoixt legen over Jan van Beijeren. 207 



Juisl uit deze beknopte eu op eeueii toon van zekerheid ge- 

 uitte voordragl, zieu wij het bederf onzer Vaderlandsche Ge- 

 schiedenis, de beueveling der historisclie waarlieid te gemoet. — 

 Ook in de beknoplsle opgave eeuer toedragl van zaken moet his- 

 torische waarheid de hoofdzaak zijn. Wat nog verre vau zeker is 

 moet niet zoo beknopt als stellig waar worden voorgedragen. Dat 

 MARGARETHA (al Ware het eens legen regt) door den Keizer zelveu 

 met deze landen beleend is, dat zij als zoodanig alomme door 

 Edelen en Steden gehuldigd en door de naburige Vorsten als 

 zoodanig erkend is en daden van regering heeft uitgeoefend, is 

 eeue daadzaak, eene historische waarheid. — Dat jacoba, niet 

 alleen door het geheele land als wettige Graviu is ingehuldigd, 

 maar door de Hertogen van Bral)and, van Gelder, den Bisschop 

 van Utrecht, ja door Hoekschen en Kabeljaauwschen , door jan 

 VAN BEIJEREN CU PHILIPS VAN BOtiBGONDiëN, als zoodanig herhaalde- 

 lijk erkend is, is eeue historische waarheid. 

 ) Maar hoe zal men die uit het gemelde Korf Overzigt zelfs 

 maar vermoeden kunnen? 



Daarom M. H. hebben wij het niet geheel ongepast, noch 

 in onze dagen en bij de rigting waarmede de studie onzer Ge- 

 schiedenis bedreigd wordt, overtollig geacht, om, al ware het 

 dan slechts in één punt, aan Ie wijzen, eensdeels hoe gevaarlijk 

 het is, historische daadzaken naar opgevatte regtsbegiuselen te 

 bewerken, of, mag ik mij dus uitdrukken, te knedoa tot zij eene 

 daarmede min of meer bestaanbare gedaante verkregen hebben; 

 en ten andereu, hoe dit gevaar nog verdubbelt, wanneer de al- 

 dus bewerkte geschiedenis niet als iets /«V«h'j-, niets als iets strij- 

 digs met het lot dusverre aangenomen gevoelen , maar met een 

 enkel woord even als andere van ouds erkende waarheden voorge- 

 dragen wordt in Handboeken en Overzigleu voor het onderwijs 

 der Jongelingschap en jeugd bestemd. — Te eerder heb ik deze 

 stof gekozen, wijl ik gevoelde dal ik spreken moest in eene Ver- 

 gadering dier Klasse van het Instituut, die meer bijzondei; aan 



Bdil., p. 31) (erkent, dut de arbeid van hilpëdddk , onder don titel van Geschie- 

 denis dci V.'iderl.'indh in liei lichl gegeven, geen weilt zijner waardig iï- geweest. 



