Jacoba tegen over Jan van Beijeren. 211 



iieel eu nichl) noemt, te voltrekken. — Hetzij zij dezen brief 

 (die te Conslanz gegeven en welks dagteekening (1 Maart) ook 

 uiet gelieel zeker is,) op den 10'''" Maart reeds ontvangen had- 

 den, hetzij zij voorzagen dat er een dergelijke komen zoude, 

 waaraan de woelingen van jan van beijeren hen geen twijfel 

 overlieten, altijd Ijegrepen zij dat het hoog tijd was om door te 

 gaan op de dispensatie die zij deu 31"" December 1417 van 

 den Paus Verkregen hadden, en volstrekt niet te wachten tot na 

 den 4''" April. En dat zij daardoor werkelijk de plannen van 

 JAN VAN BEiJEREN verijdeld hebben, blijkt uit de formele herroe- 

 ping dier dispensatie door denzelfden Paus, op 30 Maart 1418 

 (v. MIERIS, IV, 476) die dus nu Ie laai kwam. 



Bladz. 300, aant. 35. Dood van jan VAta'^EUEREN op 

 6 Januarij 1425. 



Of de dood van jan van beijeeen aan vergif toe te schrijven 

 is, hetwelk hem eenige maanden te voren door jan van yuet 

 zoude zijn toegediend, en waarvoor deze laatste zoude zijn ter 

 dood gebragt, wordt bij vele nog als twijfelachtig beschouwd, 

 Meerman (Beleg van Lcyden in 1420, bl. 159) zegt. »de ge- 

 heele executie van jan van vliet, althans om ilie rede, komt 

 mij twijfelachtig voor, en de vergeving des Hertogs steunt mo- 

 gelijk op geen vaster gronden." Bilderdijk (IV, 96 en 348) zegt: 

 »of de Hertog de werking van het vergif ontwarende, hem de 

 liekentenis afdroug en hem in vier stukken deed Itappen is zeer 

 onzeker, maar hoogst onwaarschijnlijk; maar overal waar men- 

 ecne gebeurtenis met blijkbare fabeltjes omhuld vindt , zijn er 

 redenen geweest voor deze omkleeding en men vreesde de waar- 

 heid." En bl. 348: «De bekentenis van j.'in van vliet (bij v. 

 MIERIS, IV, 720j is niet wel te vereflénen met ecne zoo spoedige 

 vcroordccliiig als dit fabeltje onderstelt." 



Ik vermeen dat mon twee zaken wel moei onderscheiden, ic 



