212 TWEEDE KLASSE. 



welen, de vergifligiiig zelve en liet proces daarover jan van 

 VLIET aangedaan. 



Jan van BEiJEREN iu Juni 1420 ziek geworden zijnde, heeft, het 

 er voor gehouden dat hij vergeven was. Het vermoeden viel op 

 JAN VAN WOERDEN, HesF van Vliet, gehuwd met beatrix van vliet, 

 bastaarddochter van Graaf willem VI , en dus (schoon door has- 

 taardij) halve zuster van jacoba. Zóó ver gezocht was dus dit 

 vermoeden niet, vooral daar jan van vliet reeds drie jaren te 

 voren van alle diensten door jan van beueben was ontslagen '. 

 Nu werd J/Vn van vliet omstreeks den 26'"" Juni gevat. Zijn 

 proces werd opgemaakt voor eeuige van 's Hertogs Raden en af- 

 gezondencn door eenige voorname Hollandsche Steden. Hij legde 

 eene zeer omstandige, maar ook deels zeer zonderlinge bekente- 

 nis af. — Op de inwendige waarheid daarvan is geen de minste 

 staat te maken, zoo lang men niet weet welke rol de pijnbank 

 {die juist toen ter tijde zich in de Hollandsche reglspleging be- 

 gon in te dringen) in dat onderzoek gespeeld heeft. En op die 

 bekentenis is jan van vliet gestorven deu 3'*°'' Augustus 1424. 

 Jan van beueren herstelde van zijne ziekte. 



In het begin van Januarij 1425, op het punt staande om tegen 

 den Hertog van Glocester op te trekken, werd hij plotseling ziek 

 en overleed reeds den b^"^ dier maand. Dat men nu weder ver- 

 gif vermoedde was natuurlijk, evenzeer als dat men twijfelde of 

 het nog de werking van liet oude, dan wel op nieuw toegediend 

 was. Hoe dit zij , het blijkt dat men omtrent de ware schuldi- 

 gen nog onzeker was. In den zoen tusschen parLiPS en jacoba 

 van 3 Julij 1428 (v. mieris, IV, 917) leest men in Art. XX: 

 «Item dat alle dieghene die men in der waerheijt bevinden 

 mach schuld te hebben der doot wijlen ons ooms Herloge jans 

 VAN beweren zaligher ghedachlen sullen buiten dezen zoene 

 blijven." 



Het eenige wal dus als volstrekt zeker kan beschouwd wor- 

 den , is dal JAN van vliet werkelijk op grond zijner Confessie 

 Ier dood is gebragt. Die Confessie gelijk dezelve door van mie- 



' Van Jiitnis, IV, 730, uil hel llcgislcr der Cüarlcicn van UöUaud, dour suis. 



