Graaf Jan van Naasaii. 239 



stemmea dooi' de Ledeu der Geldersche Staatsvergadering lot 

 Stadhouder >an hun gewest benoemd, eene keuze, welke aan 

 den Prins zeer welgevallig was, die door zijne tusschenkomst 

 eene reeds vroeger beproefde nadere vereeniging van Holland en 

 Zeeland met de naastgelegene gewesten, inzonderlieid met Gel- 

 derland, hoopte tot stand te brengen. De vriendschap voor zij- 

 nen broeder en zijn blakende ijver voor de zaak der vrijheid 

 deden den Graaf na eenige aarzeling besluiten om dien moeije- 

 lijken post te aanvaarden. Vooral in de vier laatste maanden 

 van dat jaar zien wij hem met ongeloofelijken ijver alle pogin- 

 gen aanwenden om de gewenschte vereeniging te Ijewerkeu ; eu 

 de vrucht dier onvermoeide pogingen was de Unie tusschen de 

 aanzienlijkste leden der zeven gewesten te Utrecht, in het begin 

 van 1579 gesloten; van welk groot werk hij, zoo niet de ont- 

 werper, dan toch de voornaamste uitvoerder is geweest. Eerlang 

 werd de Graaf lot Directeur der kortelings geslotene vereeniging 

 en lot Hoofd van den Raad van Unie benoemd, en bewees ook 

 in die hoedanigheid, zoo veel in hem was, aan de zaak der vrij- 

 heid gewigtige diensten. Met groote moeijelijkheden had hij 

 vooral in zijne betrekking als Stadhouder te kampen Uit zijne 

 brieven van de jaren 1579 en 1580 leeren wij, dat men hem 

 zelfs zijne jaarwedde zoo bekrompen en ongeregeld toebedeelde, 

 dat hij naauwelijks het noodige had lot dagelijksch onderhoud 

 van zich en zijn gezin, en somwijlen, omdat de kok geen ge- 

 noegzameu voorraad had om spijze te bereiden , zich zonder eten 

 naar bed moest begeven. Waarlijk eene slechte belooning voor 

 zijnen belangeloozen ijver; en geen wonder, dat hij zich door 

 zulk eene bejegening reeds voor het einde van 1579 genoopt ge- 

 voelde om zijne belrekkingen in de Nederlanden neder te leggen. 

 Hij liet zich echter door den Prins en zijnen eigen ouverdooflia- 

 ren ijver tot gelrouwe volharding bewegen; zoo als hij onder 

 anderen in Mei 1580 door de benoeming van een Geestelijke, 

 die jegens de Nederlandsche Hervormden vijandig gezind was, 

 lot Bisschop van Munster ie voorkomen, aan de goede zaak we- 

 der eene gewigiige dienst bewees. Groot was dan ook de droef- 

 heid van den l'rins, zoowel als van alle vrijheidminnende Ne- 



