Bouwkunst in de Middeleeuwen. 303 



lusschen die perioden geene juiste grenzen kunnen bepaald wor- 

 den, eu dit is ook zoo eigenaardig en overeenkomstig de meu- 

 schelijke handelwijze, dat hier niet aan te twijfelen valt, of 

 het zal wel altijd zoo geweest zijn en wel immer zoo blijven. 



Hetgeen echter alleen door eene grondige studie kon bewezen 

 worden, was, dal de meeste eigendommelijkheden van deu Go- 

 ihischen stijl geen gevolg zijn geweest van het schoonheidsgevoel, 

 maar uit den aard der constructie moesten volgen , en dus geheel 

 lot den kring der Wetenschappen behoorden. 



Dit is onder anderen het geval met de punlbogen, ook Go- 

 thische bogen genoemd. De wijze, waarop men de gewelven 

 zaraenstelde, maakte het volstrekt noodzakelijk, om de gewelfs- 

 ribben zooveel mogeUjk eeneu verticalen stand ie doen bereiken. 

 Al de geweifsribben zijn cirkelsegmenleu, en dit is genoeg om te 

 l>ewijzen, dat het onmogelijk kruisgewelven kunnen zijn. Meu 

 wist in de middeleeuwen die ook zeer goed van elkander te on- 

 derscheiden, want men had de kruisgewelven verlaten, om tol die 

 gewelven over te gaan, welke meu geene Gothische gewelven 

 noemde, want die naam bestond er toen niet, maar stergewelven 

 o( netgewelven, waarvan de geweifsribben alleen het gewelf uit- 

 maakten, terwijl de vullingen overkluisd werden en daarom bij 

 ons kluizen werden genoemd. 



Omstreeks 300 jaren geleden , begon men den Golhischeu stijl 

 te verlaten. De Ilaliaansche Architecten hadden onze voorva- 

 deren zoo wel weten te overreden, dat die stijl, dien zij Go- 

 thisch (dal 'is Darbaarsch) noemden, een beschaafd volk onwaardig 

 was, dat meu alles verwaarloosde, afbrak, opruimde en in de 

 vergetelheid wierp, wal maar eenigzins doenlijk was, zoo dat, 

 zoo veel mij bewust is, wij ihans niet alleen geen enkel onge- 

 schonden gebouw van dien lijd bezitten , maar er bijna alles van 

 vergeten hebben, ja zelfs de geheele nomenclatuur is verloren 

 gegaan, waarvan men met de grootste moeite hier en daar een 

 enkel woord terug vindt, eu zelfs bij vele Bouwkunstenaars, van 

 Ajsalen, Anuiden, Arkelen, Baljcs , Begaden^ Hoogza/en, Fi- 

 nalen, Kepels, Knopsels, Koeren, Foei jen, Fi joelen en IFen- 

 'lelsteenen kan spreken, zonder cenige herinnering bij hen op ie 



