338 OPENBARE VER(}ADEUING DER TWEEDE KLASSE. 



voor te lezen hetgeeu de Heer haleertsma opgesteld had. Ik zeg, 

 (ie niet gemakkelijke ttink , want de tijd en de gelegenheid ont- 

 braken om zelfs maar gedeeltelijk in den geest van dat stuk in 

 te dringen, 't geen altijd des te noodiger kan geacht worden, 

 naar gelang een schrijver eene hem eigene manier, een eigen 

 trant bezit. Dat zulks het geval is met de stukken, die uit de 

 pen van den Heer haleertsma vloeijen, weet elk, die met den 

 man en zijne schrijfwijze ook maar eenigzius bekend is. 



Liever, dan dat zulk eene vergadering als deze geheel te leur 

 gesteld zou worden, heeft de Heer van lennep, hoewel aarzelende, 

 de mededeeling op zich genomen. En wanneer hier of daar in 

 de voordragt iets mogt te wenschen overig blijven, zullen wij 

 allen (ik ben daaromtrent uw tolk, zoo ik hoop, bij den Heer 

 VAN LENNEP,) hem veeleer danken voor wal hij te onzen genoege 

 wilde ondernemen , of liever zich getroosten , dan dat er ook 

 maar een zweem van berisping of verwondering bij iemand on- 

 zer zou opkomen. Overigens is de gemakkelijke en losse wijze, 

 waarop de Heer van lennep zijne eigene opstellen voordraagt, aan 

 het Amslerdamsch publiek zoo zeer bekend, en zijne verdienste 

 ook in dit opzigt zoo algemeen erkend, dat die gevestigde naam, 

 zal ik de geheele waarheid zeggen, toch niet zoo ligt geschokt, 

 veelmin verbeurd zou kunnen worden. 



Hierop las de Heer van lennep de volgende Redevoering van 

 den Heer halbertsma : 



MIJKE DEEREN, MEDELEDEN VAN HET KOMNKLIJK NEDERI.AnDSr.llE 

 INSTITUUT VAN KUNSTEN EN WETENSCHAPPEN.' ES GIJ DIE MM 

 VERDER IiN DE EERE UWER TEGENVtOÓRDICIIEID DEELEN LAAT . 

 ALLEN ZEER GEACHTE, ZEER GEWENSCÜTE IIOOROSBS ! 



Wie uwer op de strekking onzer eeuw wel acht heeft gege- 

 ven, zal, hope ik. overtuigd zijn, dat de volken dezer aarde eeue 

 andere, en wel eene woiidervolle toekomst te gemoei treden, en 

 dat wij Nederlanders alzoo, ondanks ons zclvcn, beliooren tot een 

 geslacht van beweging en van overgang. Gewoonlijk kenmer- 

 ken zich zulke groote overgangslijdperken door deze of gene 



