Toespraak des f^oorzitlers. 371 



vaa vervoer ie vereeiiigen. Laten wij hopen , Mijne Heeren ! dat 

 het den Vorst, die als maürits zijnen heldenkliug in de schaal 

 van Europa's noodlot gelegd heeft; dat het aan willem II moge 

 gelukken, om dit groolsche denkheeld van zijnen doorluchtigen 

 voorzaat te verwezentlijken , en ons langs den weg, die de ruim- 

 ten doet verdwijnen , tot de veerkracht en de welvaart van mau- 

 RiTs en FREDERiK HENDRIKS ecuw terugbrengen. Ik heb gezegd. 



Nadat de Redevoering uitgesproken was, nam de Voorzitter 

 hel woord op en zeide: 



Hetgeen wij voorzien hadden is gebeurd. De Heer van lennep 

 heeft zich van zijne taak voortreffelijk gekvyeten. Hel stuk , dat 

 de Heer haleertsma ons toegedacht had, en dat zoo veel stof tot 

 nadenken geeft, zoo rijk is in opmerkingen van allerlei aard, 

 en de toekomst als vooruitloopt , is ons medegedeeld op zulk 

 eene wijze , dat hij , die het opstelde , had hij zich onder de toe- 

 hoorders bevonden, ongetwijfeld daarin volkomen berust, ja, die 

 voordragt zijner denkbeelden zelf toegejuicht zou hebben. 



De Tweede Klasse — en ik ben immers niet te aanmatigend , 

 wanneer ik zeg, het gansche hier vergaderde publiek? — betuigt 

 u, M. H. VAN LENNEP, daarvoor dank, en wij bevelen de belangen 

 van liet Instituut bij voortduring aan een' zoo rijk begaafd man aan. 



En nu, daar het meeste ditmaal bij overdragl en als door ge- 

 volmagligden schijnt te moeten geschieden , en het ons even wei- 

 nig als wij het aangezigt des Redenaars zagen, vergund is, dat 

 van den waardigen tollens te mogen aanschouwen, verzoek ik 

 den Heer Secretaris, ons op eenige Dichtregelen van dien be- 

 roemden man te vergasten. 



De Heer des amobie van der hoeven, hierop het spreekgestoelte 

 betredende, begint aldus zijne voordragt: 



Ik zal de eer hebben twee dicliLstukjes van den Heer tollens 

 voor te dragen, mij tot dat einde welwillend door ons geacht 

 Medelid toegezonden. De Klasse betreurt het, — en niemand 

 betreurt liet meer dan ik, — dat de Dichter zelf in het bijwonen 



25* 



