De gevels van de kuisen. 375 



Uw ueedrig reglUuis en uw kerk — 

 Hier stonden ze of het schuren waren; 



Hier kosten menig' treflijk heer 



Zijn marmren stallen vrij wat lueer. 

 Zie, zie eens in die breede ramen! 



Hoe breidt zich langs de spiegelruit 



Het prachtgordijn in plooijen uit! 

 Een gouden beugel houdt het zamen ; 



Een kleed van dat gevlamd satijn 



Kon wel uw dochters bruidstooi zijn. 

 Zie, zie eens welk een schat van bloemen! 



Wat rijk gekleurd en vreemd gewas 



Bloeit langs dat prachtig vensterglas! 

 Gij kunt de namen zelfs niet noemen: 



Wat u natuur onthoudt in 't veld 



Geeft zij den steéling hier voor geld. 

 O (deukt gij) wie daar binnen wonen , 



Wie achter zulk een gevelpraal 



Zijn gasten opleidt in zijn zaal , 

 Bij 't waslicht van kristallen kroouea ! . . 



Wat is hun lot l>euijdenswaard I 

 Een lange feestdag is hun leven. . . . 

 U is de vloek van 't hoofd geheven , 



Gij uilverkoornen hier op aard! 

 En — wie mogt in en binnen komen , 



Wie doordrong tot het slaapsalet. 



En 't hoofd er neervlijde op het bed. 

 En sliep, en zich mogl zalig droonien. . . . ! 



Vlugt! tree niet binnen, dwaze, neen! 

 Laat u 't Ijlankeisel jiiei bedriegen; 



