376 OPE.VBARE VERGADERING DER TWEEDE KLASSE. 



Misleiden doet dat marmersteen; 



Die zijden glasgordijnen liegen: 



De zorg spookt door die gangen heen. 



O mogt ge 't van nabij ontwaren 



't Gewormt', dat in die zalen kruipt, 

 Het zweet, dat op die peluw druipt, 



Gij ruilde uw schamel bed van varen , 

 Uw teenen kluis, uw karig maal 

 Niet voor die slaapkoets en die zaal. 



Neen, waan niet, dat de diepste ellende. 

 Het hartzeer en het zielsverdriet 

 Bij voorkeur onder leem en riet 



Zich nestien met hun zwarte bende: 

 De rampen schuwen 't purper niet. 



Hier, achter die arduinen wanden. 

 Dat bloemschakeersel , rijk en schoon, 

 Wringt, blozende om zijn diepen hoon, 



Een vader zich misschien de handen. 

 En schaamt zich een ontaarden zoon. — 



Daar, in die woning met dat wapen. 

 Dat schelpen voorplein en dat hek. 

 Ligt, boven in het stilst vertrek, 



Een bleek, maar beeldschoon wicht te slapen: 

 Het is de doodslaap. Op de bals 

 Mengt zich de tering in den wals. 



De droeve moeder , krank van rouwe , 

 Bidt, handenwringend, uitkomst af; 

 Maar 't is om niet, hoogeedle vrouwe! 



Uw kind ging van den dans naar 't graf. — 

 Ginds, waar die koetsen en lakeijen 



