Iels over de kijkers van chkist. en const. huygens. 417 



heeft opgevolgd. Op ieder dier glazen is zijn brandpunts-afstand 

 en de dag van zijne voltooijing aangeleekend , waardoor het eene 

 zich ligtelijk van het andere laat onderscheiden. In het vol- 

 gende tafeltje vindt men de middellijnen dier glazen en de bin- 

 nenste middellijnen der papieren ringen , tot elk derzelve behoo- 

 rendc, benevens de opening die zij, naar de üioptricn van chris- 

 tiaa:v hütgens, bij hunne brandpunts-afslanden moeten heb- 

 ben, alles, zoo als in de genoemde iJioptrica, in Rhijnlandsche 

 duimen en hunne decimale deelen , uitgedrukt. 



Men ziet hieruit, dat cowstahtyn zich naauwkeurig aan de 

 voorschriften van chhisti.aak gehouden heeft, en dat gemiddeld 

 omtrent een vijfde deel der middellijn van liet glas door den 

 papieren ring bedekt wordt. Uit het bovcnslaaude tafeltje blijkt 

 ook, wat men door de zamenstelling der glazen, sedert den tijd 

 van HUYGE>s, in de grootte der kijkers gewonnen heeft. Na de 

 uitvinding der achrumatische glazen zijn die nog gestadig ver- 

 beterd, en in dezelfde mate werden de kijkers, bij dezelfde ope- 

 ning, korter; zoodat een zeer aanmerkelijk verschil bestaat tus- 

 scheu de achromatische glazen van den ouden dollond en die 

 van hét Optische Instituut te München. Een glas uit München, 

 met eene opening van 6 duimen, heefteen' brandpunls-afsland 



ah 



