Iels over de kijkers van christ. en const. huygens. 427 



de flaauwe begeleider van de poolster eenigermate doet onder- 

 scheiden, wordt de kijker van huygens zeer aanmerkelijk over- 

 troffen. Zoo ziet men door hem de sterren van it Draconis , 

 reeds op een' merkbaren afstand van elkander, terwijl de kijker 

 van HUYGENS de zamengesteldlieid van het geheel naauwelijks 

 door eene langwerpige gedaante verraadt. De begeleiders van 

 94 Aquarü en i Oiioiiis verloonen zich door den zeekijker van 

 PLÖssL zeer helder. Hoezeer deze kijker dien van huygens over- 

 treft, blijkt ook bij de beschouwing van de planeten, in welke 

 de eene vele bijzonderheden doet ontdekken, van welke de an- 

 dere geene spoor verraadt. Ik heb den kijker van hüy'gens ook 

 bij eenen spiegel teleskoop van dollond vergeleken, die bij eene 

 lengte van 2 voeten eene opening van drie duimen bezit. De 

 lichtkracht van den teleskoop is natuurlijkerwijze grooter; maar, 

 wat men niet verwachten zoude, in zuiverheid der beelden, moet 

 hij voor den kijker van huygens wijken. Men ziet dit reeds 

 ten duidelijkste bij heldere dubbele sterren met groote afstan- 

 den, zoo als bij y Jrietis. die zich door den kijker, ofschoon 

 flaauwer, veel schooner dan door den teleskoop vertoonen. De 

 teleskoop vertoont zwakke voorwerpen, die de kijker niet laat 

 onderscheiden, maar in de ontbinding van heldere dubbele ster- 

 ren, bij wie de afstand zeer gering is, wordt de kijker niet of 

 naauwelijks door den teleskoop overwonnen. 



Ik moet ten slotte nog de uitkomst mededeelen van eene ver- 

 gelijking, door mij in het werk gesteld, lusschen den 12 voets 

 kijker van huygens en een' der kleinste kijkers van den tegen- 

 woordigen tijd, namelijk een' zakkijker uit het Optische Insti- 

 tuut te München , wiens voorwerpglas eene opening heeft van 

 15,5 Parijssche lijnen en eenen brandpunts-afstand van 16 Parijs- 

 sche duimen, en die toegerust is met eene sterrekundige oogbuis, 

 die hem eene vergrooling geeft van ruim 50 malen, waardoor 

 hij nog geenszins overladen wordt. De slotsom van het onder- 

 zoek is, dat de kleine kijker, om zijne zoo geringe opening, in 

 lichtkracht eenigermate voor den grooten moet wijken, maar 

 het daarentegen in scherpte der beelden aanmerkelijk van hem 

 afwint. De planeten verloonen zich door den kleinen kijker 



