Eenige opmerkingen over de plaats van hel uitgestorvene 

 geslacht Pterodactylus, in eene natuurlijke Rangschikking 

 der Dieren; 



J. VAN DER HOEVEN. 



Onder de velerlei vreemde vormen van uitgestorvene dierge- 

 slachten, die het onderzoek der geleerden uitlokten en tot twist- 

 vragen aanleiding gaven, is er veelligt geen, welke merkwaar- 

 diger is, dan het geslacht Pterodactylus van cuvier, waarvan 

 men thans reeds verschillende soorten, bijkans alle uit den litho- 

 graphischen steen , min of meer naauwkeurig kent. Wanneer ik 

 het waag, de aandacht der Klasse eenige oogenblikken met dit 

 diergeslacht bezig te houden, dan is het niet om deze soorten 

 met nieuwe te vermeerderen. Zelf niet in het bezit van voor- 

 werpen, die tot hetzelve behooren, heb ik mijne kennis van dit 

 geslacht geput uit bronnen , die ook voor anderen toegankelijk 

 zijn. Mijn eenig oogmerk is, eenige denkbeelden in het midden 

 te brengen, die tot eene nadere bepaling geleiden kunnen van de 

 plaats, die aan dit uitgestorven geslacht in de natuurlijke Rang- 

 schikking van het Dierenrijk moet worden aangewezen. 



Is reeds bij de thans nog levende soorten van het dierenrijk, 

 wanneer zij van de meer gewone vormen afwijken, bet verschil 

 van meening over de ware plaats in de natuurlijke rangschikking 

 dikwerf zeer groot (ik behoef slechts den Ornithorliynclius van 

 Nieuw-Holland, en om een nieuwer voorbeeld te kiezen, den 

 Lepidosiren te herinneren), dan kan het ons geenszins bevreem- 

 den, dat omtrent de dieren der voorwereld de gevoelens der ge- 

 leerden vaak allertegenstrijdigst zijn. Het geslacht Pterodactylus , 

 waarover ik thans handel , levert daarvan een sprekend voorbeeld 



