Over de uitgaaf van de Iphigenia in Aulide, ent,. 449 



mijne zonen?" hij heeft hierop geantwoord: »de zaak zelve zal 

 het leeren ;" en gaat , nadat iocasta en eteocles de bovengemelde 

 woorden gesproken hebben, aldus voort: »want weldra zal mijn 

 «bloedige zwaard niet traag zijn, enz.;' terwijl hij verder in de 

 twaalf verzen betuigt zich onschuldig te rekenen aan de gevol- 

 gen van dezen oorlog, en afscheid neemt van de stad waarin 

 hij geboren is, en die hij misschien nooit weer zien zal. — 

 Hierop nu volgen nog twee verzen, die door eteocles uitgespro- 

 ken worden: 



'é^tS'hy. xupizt;- i^AJ^flöJc ê^'óvoiza IIoAyvs/Jïifi/ vatr^p 

 fe'ÖETÓ trot èetif, TTpoiioicc vsixÉwv kvüvuizov. 



«Verlaat de stad! Het was eene ingeving van de Goden, toen 

 «OEDIPDS u den naam tioXwiixj]? gaf, den twistzieke." De Heer 

 iiARTUNG erkent dat zulke etymologien van eigen namen niet 

 vreemd zijn bij de Tragici ; — dit ^vas ook bezwaarlijk te ont- 

 kennen — maar hij beweert dat deze laatste woorden van eteo- 

 cles, na zulk een hevig gesprek, krachteloos en mat zijn: om 

 deze reden eu om de boven opgegevene houdt hij ze voor ge- 

 ïnterpoleerd. Ik denk dat de kracht of üaauwheid van dit slot 

 afliangt van de manier waarop de acteur ze uitspreekt. Op 

 zich zelve rekent ongetwijfeld ieder onbevooroordeelde ze vol- 

 komen geschikt om den vertrekkenden polvnices met de bitterste 

 verontwaardiging achterna gezonden te worden. Voorts zou het 

 eene zonderlinge houding hebben, indien polynices, alleen op het 

 tooneel achter blijvende, een reeds begonnen zin syntactisch met 

 een vervolg verbond , nadat eteocles eu iocasta vertrokken wa- 

 ren. Ten derde: het is natuurlijk dat eteocles de laatste op 

 het tooneel blijve, tot dat polynices op zijn bevel de stad verlaten 

 heeft. Polïmcf.s had hem vergunning gevraagd om zijnen va- 

 der en zijne zusters nog een laatst vaarwel te zeggen: dit was 

 hem op norschen loon door zijnen broeder geweigerd. Eteocles 

 moet dus de laatste zijn die van liet tooneel aftreedt, om als 

 het ware zeker te zijn dal polvnicf-s de slad verlaat en daarbiii- 

 iieii geen verraad smeedt. — 



30 



