454 DERDE KLASSE. 



«penuriam, quibus quae careut argumenta, nequc rerum varie- 

 »tate distingui possuiit, et carent turn morum describendomm 

 Blum actionum instituendarum causis. Has tantas diflflcultates 

 » felicissima ingenii solertia yicit euripides adeo, ut primo adspe- 

 BCtu qui intuenlur opus, rudem materiam, ex qua couformata 

 »tanta venustas est, vix aguoscant." 



Van de HeracUdae zegt hij (V. 1, p. 313): «Composuit 

 » EURIPIDES fabulam earo, quae vel maxime dulcis et utilis esset 

 Dcivibus suis;" — terwijl liij hierop laat volgen: «fore tempus, 

 »quo ab Hyperboreis frigidissimis carmina sua legerentur, quo 

 ))a Germanis, scripta pluris quam res gestas facieutibus, ad artis 

 «regulas morose examinarentur , non potuit divinare." — Dit 

 inorose examinarentur zal wel grootendeels slaan op het aanwij- 

 zen van gebreken in de Euripideïsche poëzij , en op den twijfel 

 over de echtheid van sommige kleinere of grootere gedeelten 

 derzelve. 



Toen het Chef 'I oeuvre d'un inconnu geschreven was, be- 

 greep iedereen de bedoeling van den Schrijver. Het was de vro- 

 lijke overdrijving eener manier van commentariëren ; zij was door 

 hare ongerijmdheid wel niet geschikt om eenen breedvoerigen 

 commentator van zijne kwaal te genezen, maar liep zeker geen 

 gevaar van voedsel te geven aan de mode eener pedante lang- 

 wijligheid. — In onzen tijd zien wij bij onze naburen, die den 

 lakt der echte ironie schijnen te missen, hier en daar een voor- 

 beeld van dergelijke gisping, die de afwijking van eene of andere 

 rigting der wetenschap op het oog heeft, doch omtrent Avelker 

 eigenlijke liedoeliug men in het onzekere blijft ; zoodat er een 

 onderzoek, weinig vruchtbaar in de uilkouist, vereischt wordt 

 om te weten of het resultaat in de wetenschap moet opgenomen 

 worden. Ik bedoel niet liet Ijedrog van wagenfelu, die vóór 

 weinige jaren beweerde de verloren Grieksclie overzetting van 

 SA^'CHONIATON door nERENNius PHiLO teruggevonden te hebben, en 

 daarna zijne vermeende vonde werkelijk uitgaf: want hiermede 

 bedoelde wagenfeld blijkbaar minder eene spotternij met de 

 studie der Phoenicischc overblijfsels, dan een voordcol in geld, 

 door het ruime debiel van een l)ock dat met nieuwsgierigheid 



