460 DERDE KlASSE. 



deugdzaam maii was, laat zich uil zijne overgeblevene stukken 

 opmaken; dat hij, volgens den kunslterni, veel meer subjectief' 

 dichter geweest is dan zijne voorgangers, is even zeker; maar 

 eene gevolgtrekking over zijne bijzondere meeningen en gevoelens 

 blijft steeds eene onzekere gissing, voor zoo verre hij niet al te 

 dikwijls een geliefkoosd placitura, te pas of te onpas, aan zijne 

 personen in den mond geeft. Zeker is het, dat hij denzelfden 

 HERCULES, in hetzelfde stuk, iu eene zelfde zameuspraak niet heeft 

 kunnen doen spreken over eenen echtbreuk vau uipiter , en 

 daarna hem laten beweren dat de echtbreuken eu wandaden 

 der Goden slechts verzinsels der dichters zijn. Gelooft de Heer 

 HARTDNG dat HERCULES tot aau het einde der Tragedie ijlhoof- 

 dig blijft? 



De oplossing van dit vraagstuk is, naar mijne overtuiging, een- 

 voudig deze. Wanueer hercules zegt: iyio ós rovg ötovg oire 

 XêxTQ' a fiij d-éfug arigyEtv vofil^w, sluit hij zijn antwoord Ijinnen 

 dezelfde grenzen, waarin de tegenwerping van theseus: ov Xsx- 

 TQu T uXkrjXoiaiv, (i)V ovêsig vóftog, avvijxpuv; besloten was, namelijk 

 binnen den omgang der Goden onderling. Hieruit volgt, dat 

 HERCULES eene intrigue van iupiter ipet eene sterfelijke vrouw ' 

 op aarde niet voor eclitbreuk houdt. Door de koningin der Go- 

 den vervolgd en gekweld, kon hij in zijne uiterste vertwijfe- 

 ling de flaauwe troostgronden van tiieseus niet dulden, en hij 

 verwerpt wat deze hem van de onzedelijkheid der bewoners van 

 den Olympus voorgehouden heeft; maar hij ontkent evenwel niet 

 dat hij een zoon van iupiter is 2, en dit vaderschap van iupiter 



' De Heer uaïtung had zich moeien hcrinDercn dat yivti , tegen orer tsi ge- 

 steld, als eene sterfelijke tegenover eene Godin, reeds Ilomcriscb geweest is: 

 men zie Iliad. XIV, 313 sq. XXIV, 38. In den Ion van EcnipiDES, vs. 337, 

 zegt cnEUSA van zich zelve: fpoi{3oi fziyï^vai iptifri rii; iPi?,uv £[jlüv ^ en lun niitwourdl : - 

 ^oi(3tc yvvij yeyua-x'y iiit Aéy*, Si |evif. Ion loont hier, als gchciligilc lempelwach- 

 .Ici', grooler eerbied voor ApoUo dan Hercules voor zijn goddclijkeu vader loo- 

 nen kon. 



' In de zonderlinge verzen 1258 — 1263, schijnt Euripidcs Ie hebben willen loo- 

 iicn boe moeijelijk bel voor Hercules was, in de tegenwoordigheid van Ainpbi- 

 truo over zijne afkomst te spreken. Of Hercules er zicb uil rcdl volgens onze bo- 

 grippon van kieschheid , en lol genoegen van Ampliilvuo, hieraan Iwijfel ik. 



