60 TWEEDE KLASSE, — Verklaring van ff^oorden,, enz. 



d. In den Overijssehchen Ahnanak voor Oudheid en Lette- 

 ren voor het jaar 1840, welke in vroegere jaren soms zeer be- 

 langrijke bijdragen behelsde, tot opheldering der taal, vooral 

 zoo als die in Twente gesproken wordt , komen ditmaal slechts 

 twee vertoogen voor , welke tot Taaistudie in onmiddellijke be- 

 trekking staan. Het eerste behoort hier, hel tweede onder de 

 volgende afdeeliug. 



Dat , waarvan hier met een Avoord moet gesproken worden , 

 is van den Heer j. weelink , en betreft een onderzoek over de 

 afleiding van het woord kerk. Hij beweert , dat het niet van 

 •Av^ia-ii.ri afstamt, zoo als gewoonlijk gedacht wordl: (Bilderduk 

 durfde die afleiding niet verwerpen): maar dat het in verband 

 slaat tot khur, kor, schor, sur, enz., welke aan den Pontus 

 Euxinus, en meer zuidoostelijk op naar Persië gebruikt werd, 

 in toespeling op eene aloude zonnedienst (zie ook plutarchus in 

 vita Artaxerxis c. 1). Der Friezen Tsjerke, der Saksen Kearkc 

 en der Franken Characha hangen daarmede zameu , zegt de 

 Schrijver, even als het Latijnsche Ara en Area: de Druidische 

 offerplaats nabij het Slot te Bentheim, bij verbastering genoemd 

 Duivels- of Drusus-oorkussen , in een Drusen- of Druïden Are 

 of Druïden Altaar, waarop denkelijk menschen geoflerd werden. 

 Van dat are is ons haard, waaraan vroeger een heilig begrip 

 verbonden was: men plaatste er kleine beelden van Odan, Vodan 

 of Wodan bij , waarvan later todden en vodden. 



e. In het IP" Stuk van het IV*' D. van hel Belgisch Museum 

 vindt inen eene uitgewerkte verklaring, door den geleerden en 

 verdienstelijken willems gegeven, van het woord Hans, Hansa, 

 Hanse. Hans komt van Johannes , even als Jan , zegt de Schrij- 

 ver, en daar de naam Jan of Hans (hetzelfde woord) zeer alge- 

 meen is, is het niet te verwonderen, dal men van groote en 

 kleine Jannen of Hansen spreekt. 



Hansa hangt zamen met hand, door het denkbeeld van hou- 

 den, vasthouden, en van daar verhond, verbindtenis. 



Kindelijk wordt ook Hansjen in den kelder niet vergeten ; 

 met hel hierover door tien Heer willems gezegde kan vergeleken 

 worden hetgeen de Heer halbertsma er van opgeieekend heeft , in 



