Opschrift in Bratnbanan. 7\ 



spreekt van bei^efügter javaniscker Leseweise (waarmee hij te 

 kennen wil geven, dat hij de uitspraak van het Javaansche stuk 

 in Europeesch schrift er Lijgevoegd heeft), en laat er dan op 

 Tolgen: «Da es nieine Alisicht bei letzterer ist, diese so darzu- 

 stellen , dass man nicht allein die javanische Schreibung wieder 

 erkennl, sondern auch die Wone so ausspricht, wie ich sie auf 

 Java anssprechen hörte, so bin ich mitunter von der Sclireibweise 

 des der Wissenschaft zu friihe en irissenen uumboldt abgewichen. 

 Doch hege ich die Hoffnung, spater in eine Arbeit über die java- 

 nische Sprache diese Abweichung durch Gründe rechtfertigen zu 

 können." — Welk eene aanmatiging! En wat doet hij nu? 

 Zonder het Javaansch in te zien, schrijft hij het stuk over, zoo als 

 ROORDA VAN EYStNGA dat in Europeesch schrift achter zijne Javaansche 

 Spraakkunst op bl. 89 vlg. gegeven had. Dit afschrift met Euro- 

 pesche letters verschilt hier en daar van het met Javaansche letters 

 geschrevene. Hoe dit gekomen is, mag roorda van eysinga 

 weten. Bij voorbeeld , reeds in het begin staat sakéh sandang, 

 ofschoon in het Javaansch sakéh hing sandang geschreven is ; karto 

 in plaats van het Javaansche kërto; en zelfs maring Dhéwo in 

 plaats van het Javaansche hing Dhéivo : — maar nu geeft dan 

 ook SELBERG getrouwclijk sakéh sandang, karto en /naring Dhéwo, 

 even zoo als hij dit met Europesche letters bij ROORnA van etsinga 

 geschreven vond. — Eenige verandering moest hij echter wel ma- 

 ken. RooRDA VAN EYSiNCA had dc uitspraak van het Javaansch voor 

 Hollanders gegeven : selberg moest die geven voor Duitschers. Zoo 

 heeft hij dus tt geschreven in de plaats van oe , waarmede roorda 

 VAN EYSINGA voor Hollanders dien vokaalklank had uitgedrukt. 

 En zoo heeft hij gemeend , nog in twee andere opzigten de schrijf- 

 wijze van ROORDA VAN EYSINCA tc moetcn veranderen; maar heeft 

 daarbij zijne onkunde in het Javaansch op eene inderdaad be- 

 spottelijke wijze ten toon gesteld. Bij voorbeeld, heio en dha- 

 dheio heeft hij gesclireven in de plaats van /li/o en dliadhijo; kucfio, 

 nichoro en hanchabèkü in de plaats van hoe go , nègoro en ha- 

 ngabëcli. Hij wist namelijk, dat wij Hollanders een' vokaal hebben, 

 dien wij schrijven door ij, maar zóó uitspreken, dal de klank 

 niet veel verschilt van den tweeklank ei; gelijk bij voorbeeld 



