■72 DERDE KLASSK. — Juvauusch 



liet Hollandsche hij liet Hoogduilsclie bei is. Waar hij dus door 

 uooRDA VAN EYSiNGA hijo gesclirevCQ voud, meende lüj , dat liij , 

 als ware liet eeii HoUandscli woord, lieio moest uitspreken, en 

 schreef dus ook heio, zich jammerlijk vergissende, en niet ver- 

 moedende, dat ROORDA VAN EYSiNGA liijo gcschre\ 611 had, om 

 dat niet als eeu Hollandscli, maar als een Javaaiisch woord, lü-jo 

 uit te spreken. D'. seleerg heeft dus niet alleen dit allerbekendst 

 Javaansch woordje hijo niet gekend, maar ook niet gcweteu , 

 dat de klank ei in 't Javaansch niet voorkomt; ja heeft zelfs hel 

 Javaansche schrift niet gekend: want anders had hij kunueu zien, 

 dat er iu het Javaansch hi-jo en dhadlii-jn &lo\\A. — Ook wist hij, 

 dat de gioot de Hollanders niet zoo als door de Duitscliers, maar 

 meer nit de keel, als ware het ij/( , wordt uitgesproken. Daar hij 

 nu meende, dat hij ook in het Javaansch, waar rookda van 

 EYSINGA i; geschreven had , deze letter op zijn Hollandscli moest 

 uitspreken, zoo vond hij het heler, daarvoor ch Ie schrijven. 

 Trouwens, hij wist niet, dat de i,' in het Javaansch, — en op 

 geheel Java, ook in het Sundasch, — niet zoo als de Hollandsche , 

 maar als de Hooogduitsche ^' wordt uitgesproken. Daarom schreef 

 hij dus hucho en nëc/wrn , in plaats van /iiii^u en /lëgoro ; ja 

 ook haiichahèkti in plaats van haiigabékti, niet wetende, dat 

 hier de iig niet voor twee afzonderlijke letters, maar als een 

 zamengestekl teeken voor ééiie Javaansche Iclter door roouda v.an 

 EYSINGA geschreven werd, en cveu zoo moet uitgesproken wor- 

 den, als do lig 10. het Hoog- en Nedcrduilsche woord //«/*^'c«, en 

 dergelijke. 



Na deze aanwijzing der oorzaken, waarom ski.berg ^ an de schrijf- 

 wijze, die door roobda van eysinga gevolgd was, is afgeweken, 

 weet men dan ook, wal men er van denken moet, als sixderi; 

 zegt, dat hij doorzijue schrijfwijze van hel Javaansch nut Euro- 

 peeseh lellerschrift heeft willen zorgen, dal men de woorden zóo 

 nilspreckl, ais hij ze op Java hoorde uitspreken, en dat hij daar- 

 om in eenige opzigten van de schrijfwijs van d(Mi hcrocmden 

 voN HUMiioiJiT is afgeweken. En, als hij er dan nog hij voegt, dat hij 

 nnglans de hoop voedt, lalcr in een Werk over de Javaansche iaat 

 die alwijking mei gronden ie kunnen rcgivaardigen ; dan \er- 



