86 OPENBARE VKRüADERING DER EERSTE kl.ASSK. 



MULDER, ten jare 1836, over dienzelfden planlengroei heeft ie 

 boek gesteld, en in liet kortelings voorgedragene van bet geacbl 

 Medelid van hall. 



Uit deze zijne voordragt blijkt vooral, dat men nog vrij on- 

 bekend is met de voorwaarden, onder welke die bovenaardsclie 

 groei der aardappelen aan liet stengdeel bedongen wordt ; er 

 kwamen echter wenken in voor, welke den natuurvorscher in 

 het bepalen dier voorwaarden niet onverschillig zijn kunnen. 



Over de plaats , welke de aardappel in het organograpliisch deel 

 der kruidkunde behoort in te nemen , verschilt hij van de Hoeren 

 Mulder en van hall vooral daarin , dat deze den aardappel willen 

 hebben aangezien voor een' verdikten of veranderden tak, hij 

 daarentegen denzelven blijft houden voor ecu' vleczigen knop, 

 die, als zelfstandig ligcliaam, van booniknoppen alleen daarin 

 verschilt, dat deze^ wegens hunne beslemming, aan eene vaste 

 plaats moeten verbonden zijn, terwijl gene, voortgesproten uit 

 éénjarige gewassen , bij het te niet gaan der moederplaiit , geheel 

 zelfstandig worden. 



In de eerste Vergadering der maand .Tanuarij 11. vertoonde , 

 gelijk straks gezegd werd, de Heer van hall eeuen spiraalvormigen 

 draai in den stengel eener Meiitha -viridis , waarvan hem de 

 oorzaak niet duidelijk was. Dat dergelijk verschijnsel bij planten 

 niet zeldzaam voorkomt, is aan kruidkundigen algemeen l)ekend; 

 dat het een groot getal van gewassen gelijktijdig treft , mag ge- 

 lukkiger wijze onder de zeldzaamheden geteld worden. Do 

 Secretaris vond het daarom niet ongeschikt , de aandacht der 

 Vergadering te bepalen bij hetgeen in den drieentwintigsten 

 Jaargang der Flora ■\erhaald wordt van gehcole reeksen van pijn- 

 boomon, Strickkiefer genaamd, wier stammen in eene bepaalde 

 rigting van het Noorden door het Oosten zuidwaarts gedraaid 

 bevonden werden , en nooit een' anderen keer namen. 



Even min als in het geval , door den Heer van hall opge- 

 merkt, was de oorzaak van dit verschijnsel verklaard geworden. 

 Men stelde zich echter voor, door opvolgende waarnemingen en 

 proeven dezeKe op zijde te komen. 



De Heer w. vuouk bood icr beschouwing den handworlel aan 





