100 OPENBARE VERGADERIVG DER EERSTE ItLASSE. 



voorganger zich aan het hoofd stek, daar volgen gewillig zelfs 

 zij, die anders gewoon zijn ie gebieden. En zoo zien wij in 

 onze dagen gebeuren, wat vroeger naauwelijks mogelijk scheen, 

 dat geleerden , uit onderscheidene gewesten , met terzijdestelling 

 van allen nationalen naijver, elkander broederlijk de hand reiken, 

 en zich verbinden tot de volvoering van een gemeenschappelijk 

 onderzoek, hetwelk bezwaarlijk, om deszelfs uitgestrektheid, aan 

 een' enkelen of zelfs aan weinigen kon worden overgelaten ; een 

 onderzoek, dat, nog naauwelijks aangevangen , reeds rijke vruchten 

 heeft opgeleverd, en nog milder oogst in de toekomst belooft. 



Maar is het gezag, dat hier spreekt, groot; is de belangstelling 

 aan de oproeping evenredig; de zaak, die men op het oog heeft, 

 wettigt die geestdrift, en is cener algemeene deelneming over- 

 waardig. Men heeft hierbij toch niets minder ten doel, dan 

 eene naauwkeurige en volledige kennis te erlangen van die merk- 

 waardige verschijnselen, welke wij, gedrongen door de onder- 

 vinding, voornamelijk aan de magneetkracht der aarde toeschrij- 

 ven: eene kracht reeds voor eeuwen ontdekt, maar nog te weinig 

 onderzocht; eene kracht, voor de zamenleving (de zeevaart kan 

 het getuigen) van onberekenbaar nut en voordcel, maar door hen, 

 die er de meeste vruchten van plukken, zeker het minst gekend, 

 veel min gewaardeerd; eene ki-acht, met andere, wier invloed 

 op de huishouding der Natuur onmiskenl)aar is , zoo naauw ver- 

 bonden , dat ook de hare wel niet kan worden in twijfel ge- 

 trokken. Van waar dat vroeger verzuim? die mindere prijsstel- 

 ling? Het is veclligt, omdat de meeste der verschijnselen, door 

 die kracht ontwikkeld, niet vallen onder het bereik der menigte; 

 omdat zij zich niet, gelijk zoo vele anderen, kenmerken door 

 uiterlijke praal of luister; omdat zij die aanbeveling missen, die 

 wij er zoo gaarne in zouden opmerken, een nuttig doel of een 

 vruchtbaar gebruik. Zij beslaan, die verschijnsels , maar voor ons 

 bijkans alsof ze niet bestonden; want, om te worden waarge- 

 nomen, vorderen zij meestal sterk gewapende oogeii en goed ge- 

 oefende handi'ii. Maar zouden wij ze om die redenen onzer 

 opmerkzaamheid minder waardig keuren? Zeer zeker niet, M. H.! 

 wij verkeeren t<x;h niet meer in de dagen . waarin alleen scliil- 



