122 TWEEDE KLASSE. 



Terwijl hun stout penseel hier de eeuwen zamenbragt, 

 En de achtbre Koningsstoel staat onder 't Voorgeslacht. 

 Voer, zoon der Nassau's! hier den blik vrij om u henen. 

 Elk plekje is door den roem van Nederland beschenen. 

 Zie, waar de feestkclk in de hand van burgers prijkt, 

 En Castiliaansche trots in Munsters wal bezwijkt; 

 Of waar , om Tromp en om Van Nes de kogels snorren , 

 En lauwren bloeien, die gcene eeuwen doen verdorren; 

 Die bccldt'nis, waar, bij trouw, beradenheid en moed 

 Zich schildren in dien blik, die Chattam sidd'ren doet; 

 Of waar de heldenstam , tot Neêrlands heil gezonden , 

 Slechts zijn triomfen telt bij martcikroon en wonden , 

 Zich aan 't bevi-ijde volk en 't heilgeloof verbindt, 

 Op 't moordend slagveld zelfs, het kalme doodsbed vindt. 



Neen, niet vergeefsch toch was die worstling en dat lijden, 

 Zij mogten aan één doel den strijd des levens wijden ; 



't Was de Eer van God , die als een lichtbaak voor hen blonk , 



't Was 't vaste Woord van God, hetwelk hun zicirust schonk. 

 Slechts in dien naam van God, kent AVetcnschap het leven 

 Als blik in wond'rcn , door des Scheppers magt gegeven; 



Als gids in schemerlicht , waar ^Vijsbcgecrte op staart ; 



Als tolk der eeuwen , door Geschiedenis bewaard , 



