ff^el komst- Gr oete aan Z. M. Koning wuxem H. 123 



Of als de leiddraad in het labyrinth der talen : 

 De vonk des Hemels moet op aardsche Wijsheid stralen , 

 En of de beitel klink' , of de edle harpsnaar ruisch'. 

 Dat tot een hooger doel de pols diens levens bruisch'; 

 Niet als een Titanskiacht, door ijveriucht geprikkeld, 

 Maar als een gave Gods, in zijne vreeze ontwikkeld. 

 Zoo schitt're ons Instituut, in die ontwikk'ling rijk, 

 En zoo vervuil" zijn bloei den droom van Bilderdijk ! 



Klonk de Welkomstgroet U tegen, 



Waar de Kunstzaal zich ontsloot, 

 Koning! 't was een dieper geestdrift. 



Die den blijden juichtoon bood. 

 't Was de diepgevoelde stemming. 



Die hier van 't verleden sprak. 

 En , met wenschcn voor de toekomst , 



Uit het Ncérlandsch harte brak. 

 Spmit van ridderlijke Vad'ren! 



Ja , hun zwaard paste in Uw liaiul , 

 En als zij, mogt ge eenmaal pal staan 



Voor 't bedreigde Vaderland. 



