134 TWEEDK KLASSE. 



Leidic dit wercskyn eerst toe 



ËDiie dat ie ghacrne zagbe dat 



Tet van mi bleue dies te bat 



Dal leke volc hadde na mine doot 



Clerke en hobbens gbenen noot 



Dat syt Icsen groot of smal 



Want si coiment buten al 



Endc want dat leke is die zake 



Daer omme ie dit boecskyn make 



So sal dit boeckskyn syn wel 



Ghenaerat den leken Spkc/lid. 



Ie hope dat si daer bi 



Bidden zullen voor mi 



Ende segghen in enigben stonden : 



God vgheuc hem sioe zonden , 



Die mit sinen arbeyde 



Dit wercskyn eerst toeleyde. — 



Den benidcrs biddic dat si 



Tonrechte niet en begnpen ' mi , 



Die altoos kapen ende kipen , 



Hoc datsi moghen begripen 



Dat dichters bringhen voort: 



Die selue nochtan een oort 



Kiet en welen daer af; 



Niet te meer dan een caf. 



Mar dats om niet ghelesen 



Begripers moeten altoos weseu 



Macr ie lalet te zachter liden 



Dal mi niders beoiden 



Om dal mi haers sclfs nijt wreecl 



Over hem daer hi binnen steecl. 



Daer smaken si haers selfs venijn. 



Hoe mochtic zachter ghouroken sijn?" — 



Ziedaar liel doel des Schrijvers ontwikkeld : hy wil ook de 

 leeken onderwijzen in wat liun heilzaam en nuttig mag zijn : hy 

 doet dit met zedigheid, met vrymoedigheid , met oordeel. Met 

 zedigheid zeg ik ; want waar een ander reeds vóór hem gespro- 

 ken heeft, daar begrijpt hy, dat hem een Lescheiden zwijgen 

 voegt, en verwijst hy tot zijn voorganger. Zoo gaat hij b. v. 



' Berispen. 



