Over ffandscAfiflen van der Leecken- Spiegel. 145 



dere vrijheid verleent, dan wordt de stijl ook losser en aangena- 

 mer ; dan is liy, vooral in zijn beschrijvingen, bevallig eu schil- 

 derachtig : ja somtijds zijn zoowel de gedachte ak de uitdrukking 

 poëtisch en verheven. Men hoore, hoe hy den schrik beschrijft, dien 

 de komst van ciuirsTus, na zijne kruisiging, in de hel verwekt: 



Doe dit acnsacb die helle 



En baer ministers quaet ën Tellc, 



Dat Jhs quam dus stoutelike 



In hare macht, in hare rike. 



En van synre eyghenre machte 



So groten licht met hem brachte , 



Dat die belsche dcemsterbcde daer 



Veilichto so openbaer. 



Worden si alle so veruaert, 



Dat si en wisten wanvaert : 



Si riepen lude : wi 



Syn aljen vwonnen van di : 



Wie bist u , sech ons dat , 



Die bier dus cooms in onse slat , 



In onse macht, in onse bchout 



Als een kempe vroom en stout? !<i O 



Sech ons wane du cooms, -...'w« iiJ 



Die onse macht aldus verdoomstjbvjl. nM 



Wie bislu, sech ons bloot, 



Die so cleine sys eiï so groot? 



So neder en so machtich , 



Ridder so stout en so crachtich? 



Die verwint dus alle dinc 



Eudc is der glorien coninc? 



Die doet is ende ooc leeft 



Ende ons allen vcraaecht heeft? 



Eii uut onscr moghentheidcn 



Onse ghcuanghene wilt leiden? 



Wie bistu duch > doet ons bekint , 



Die onse ghcuanghene hier onlbint? 



Wie bistu , sech on» mede , 



Die de belsche dcemstcrhedc 



Met godliken lichte vclacrl 



En on» allen mede vüaert? fn^. 



Boek II , Cap. 36 , MS. in folio. 



Somtijds weet hy aartig ie vertellen : 



10 



