150 TWÈEDIS ULASSK. 



Wel cndu rccbtelike li;ucn , 

 Vreemder tiinc niet oiidwindc , 

 Ghicricbcit Vro wecb sindcn , ' 

 Onrecht vromelic ^Yedo^8laen,, 

 Gods geboden te eijn ondcrdaen. 

 Te tydc wel connen verdragen. 

 Ten rechte helpë den maghen, — 

 Die dcse pointcn ghcdoudë can , 

 Mach heelen een goct «ijs man. 



Uil de hierboven opgegeven voorbeeklen zult gy, MM, 1111. ! 

 u in staat bevinden, om niet slechts over den stijl van onzen 

 Autheur, maar ook over de Taal, door hem gebezigd, oordeel 

 te vormen. Gij ziet het, zijn taal is die van maerlaut , vau helu; 

 maar kennelijk is zy, in de veertig of vijftig jaren, welke ver- 

 kopen zijn , vooruitgegaan en meer gelijk geworden aan die , 

 welke wy heden spreken. Nergens , in den Leekenspiegel , stuiten 

 wij op die onduidelijke, verouderde of uitheemsche uitdrukkingen, 

 welke by de Vlaamsche sclirijvers der dertiende eeuw zoo veel 

 hoofdbrekens aan de uitleggers veroorzaken. Wat de spelling be- 

 treft, reeds heeft clignett aangemerkt, dat de Leekenspiegel ook 

 tot die Nederduitsche schriften behoort , in welke het onderscheid 

 omtrent het verdubbelen der EE en 00 vry naauwkeurig in acht 

 genomen is ; doch hoezeer wy zulks toestemmen , zijn vele der door 

 hem aangehaalde voorbeelden slechts ten opzichte van het hem be- 

 kende afschrift waar ; terwijl hieromtrent, gelijk uil onze Collatie 

 blijkt , een groot verschil lusschen de beide HH. SS. bestaat, welk 

 verschil ons dan ook wederhoudt , daar verder over uit te weiden, 

 terwijl wy ons zullen vergenoegen hier ten slotte cenige woorden 

 te doen volgen, welke door den schrijver gebezigd, en sedert uit 

 ons Taalgebruik verdwenen zijn, of aanmerkelijk veranderd in 

 bcteekcnis : 



Begripcn voor berispen: Inleiding, ibliol. 



Den beniders biddic dal si 

 Tonrcchto niet en bcfjripai mi. 

 Die altoos kapen on kipcn 

 Hoe dalfl mnghcn hegripen 

 Dal dichters brenghen voorl. 



