Vergelijkende Taalk. — Dualismus der menschel. rede. 177 



analogiën , welke er lussclien dat alles hestaau , oiiderzochl , eii 

 daarbij aangetoond, dat het flaauwe, doffe, heldere, vlugtige, 

 vloeijeude, strenimeudc, aangename, onaangename, enz., voor 

 het gehoor ook iets daarmede overeenkomstigs bij de overige zin- 

 luigelijke indrukken en de innige gewaarwordingen van het 

 gevoel te kennen geven. 



In sommige woorden is die analogie , voor hetgeen door onder- 

 scheidene zintuigen wordt waargenomen, al zeer blijkbaar: zoo 

 is blinken voor het gezigt iets dergelijks als klinken voor het 

 gehoor, en (in zijne oude en ware beteekenis) stinken voor den 

 reuk: namelijk een krachtiger opmerken door middel der drie 

 genoemde zintuigen. Soortgelijke verwantschappen vindt men ia 

 ons wanken, wenken, lonken, en in het Lalijnsche piiigo , 

 tingo , fingo. 



De Heer kinker ging voorts over tol eene nadere aanwijzing 

 van de zinduidingen der letterklanken , en wel het eerst van 

 de vokalen. 



De a wordt als middeuklank voorgedragen tusschen de hoogere 

 en lagere, en de heldere en doffere; als hoogste wordt de /, als 

 laagste de oe voorgesteld. In vlugtige, scherpe, puntige betee- 

 kenissen vindt meu doorgaans de /, in loome, trage, zware, 

 angst- en schrikverwekkende of nederdrukkende gemoedsbewegin- 

 gen de oe geljniikl; in het Latiju b. v. (waar de u eene oe \i)furor, 

 ritere, cura, trudere; in 't Fransch, niourir, jjourrir, courrouj:, bourii, 

 etc; iu 't Hollandsch, zwoegen, wroegen, wroeten, stroef, droef, 

 groef, enz. welk alles nog meer door de verwisselingen der vo- 

 kalen in verschillende zamenstellingcn van woorden zigtbaar wordt. 



De Heer kinker houdt over het algemeen de vokalen voor 

 de kleuren en wijzigingen , de consonnanien daarentegen meer 

 voor den omtrek, de gehalte en de gedaante der betcekeuissen, 

 welke door de woorden uitgedrukt worden. 



Een andermaal las de Heer kinkkr een gedeelte der Voorrede ii Md i«io. 

 %an eene door hem ])C^verkt wordende Proeve aangaande kei 

 Dualisme der nienschelijke rede, als het gevolg beschouwd onzer 

 gedeeltelijk uitwendige en gedeeltelijk inwendige ervaringskennis , 

 en in zijne verhouding tol de Critisihc II ijsbcgcerte. 



