182 OPENBARE VERGADERING DER DERDE KLASSE. 



geeiie goedkeuring verwerven ; maar eene vrije voordragt uit den 

 rijkdom van Kennis en Weleusuhap bezit hooge verdiensten eii 

 vermag veel. Vol wijsheid zijn bijzonder cicero's voorschriften 

 over dit onderwerp, in het 33"° Hoofdstuk van het V'° Boek de 

 Oratore. 

 23 Nnr. isio. De Heer van goudoever sprak over hetgeen de Schriften van 

 JOHANNES LYDUS PHiLADELPHENus uit de 6''° ceiiw, tcu aanzien van 

 de Geschiedenis der Natuurkundige Wetenscliappen, hem bij de 

 lezing hadden opgeleverd. 



LvDUS leefde in groot aanzien aan het Hof van Keizer justi- 

 NiANUs; wat hij schreef was de uitdrukking van zijnen tijd. Eeuc 

 volledige verzameling zijner Geschriften is eerst in 1837 door 

 de zorgen van de Berlijnsche Akademie , in de Collectie der By- 

 zantijnen, in het licht verschenen. 



Over het algemeen legt lydus nog groote onkunde aan den 

 dag ten aanzien van het wezen en den loop der hemelligcha- 

 men. Hij meent, dat er soms wel eens meerdere manen gezien 

 zijn ; hij spreekt van eene bijzondere sympathie tusschen de Ibis , 

 de mieren en de maan. Hij meent, dat de toonen der muzijk 

 omslaan door de beweging der planeten. Vreemde stellingen 

 over bliksem en donder, veelal in verband met de wigchelarij, 

 komen verder bij lydus voor. De wigchelaarskunst moet zeker 

 nog in groot aanzien geweest zijn ten tijde van iustinianüs, dat 

 j.VDUS meenen kon, iels nuttigs te verrigten, met over dezelve 

 ie schrijven. 

 i2 0ci. isio. De Heer van hengei- las eene in het Latijn gestelde Hulde, 

 door hem aan de nagedachtenis van wijlen den Hoogleeraar van 

 der palm loegebragt. 



Van der palm schitterde niet alleen als voortreffelijk Hoogleeraar. 

 maar ook als burger in het gewone leven, en als schrijver van 

 een groot aantal voortreffelijke en algemeen hooggeschatte Wer- 

 ken. Groot was vooral zijne welsprekendheid. Alles vcreenigdc 

 zich in hem , om hem tot een volmaakt Redenaar te maken. 

 Door bemiiinclijke zachtheid behcerschle hij de gemoederen, niel 

 door geweld of overmagt. Zijn welsprekende mond moge al 

 voor ons gesloten zijn , zijne Redevoeringen zullen tot ons blijven 



