Nederd. Psalmen. — Stelsel van fourier. — Lal. OpscLr. 18"J 



Het stelsel van foi^iier is door lieni zelven hoogst onduidelijk 

 voorgesteld ; men kan het veel beier uit de geschriften zijner 

 leerlingen, dan uit zijne eigene, opmaken. Eén voordeel heeft 

 FouRiER ; oni geene tegenwerping , uit de ervaring ontleend , 

 behoeft hij zich te bekommeren, daar liij beweert, dat van onzen 

 tegcnwoordigeu maatschappelijken toestand niets kan Ijelioudeu 

 worden. Zijn stelsel komt hierop neder: Tot dus verre hebben 

 de maatschappelijke instellingen })eriist op dwang. Maar zulks 

 kan de Schepper niet gewild heblaen. De mensch moet zijne 

 neigingen vrij kunnen opvolgen. Ieder moet dus doen , waarin 

 hij lust heeft. De maatschappij moet verdeeld worden in grou- 

 pes en séries, ter vereeniging van hen, die zich denzelfdcn ar- 

 beid en dezelfde levenswijze uitkozen. Waar vrijheid zal heer- 

 schen, moet het ieder vrijstaan de groupe of série, bij welke 

 hij zich gevoegd heeft, weder te verlaten. Vele groepen en 

 sériën, omstreeks 1500 menschen bevallende, vormen eene pha- 

 lange, vele phalanges eene provincie, vele provinciën eene natie, 

 alle natiën eindelijk het Unitéismc absolu. 



Gaat men tot de beoordeeling van dat stelsel over, zoo moet 

 in de eerste plaats erkend worden, dat foxjbier de vestiging 

 van hetzelve geheel alleen verwacht van de overtuiging, en bij 

 allen dwang of geweld verwerpt. De hoofddwaling van FOuniEa 

 Is intnsschen deze, dat hij den mensch, in deszelfs eigen na- 

 tuur en aanleg, geheel miskent. De mensch is vóór alles indi- 

 vidu. FouRiER kent hem vooral als deel eener phalange. Do 

 associatie is hem doel , tcnvijl zij alleen middel behoort te we- 

 zen. En wanneer eens één enkel lid der vereeniging de regten 

 van anderen schendt , hoc zal de vereeniging dan zonder dwang- 

 middelen kunnen blijven bestaan? En kon eens de mensch 

 zóó zeer werktuig worden van de maatschappij , dat hij alle 

 kracht en wil van zelf-handelcn kon verliezen , ware hij dan 

 mensch? Voorts wanneer men aan het lot van vrouwen en 

 aan de opvoeding der kinderen denkt , zal het droombeeld eener 

 sociaüslische phalange van zelf in het niet verzinken. 



B>;n andermaal vestigde dezelfde de aandacht der Klasse opjo Apni i3ii. 

 een Latijnsch opschrift, in den aanvang des jaars 1839 geyon- 



