190 OPENBARE VERGADERING DER DERDE KLASSE. 



deu te Aix eu Proveuce, en besclirevea door deu BiJjüothecaris 

 dier stad, E. rouArd, iu een Werkje: liiscriplions cu vers du 

 Musced'Aix, etc. Aix, 1839. 



De opschriflen worden f;elezen op een grafgesteente, in deu 

 vorm van parallelograni gehouwen. De gedaante der letters doet 

 aan de 3''° of 4''° eeuw denken. Het is de lijksteen van een' 

 negentienjarig jongeling, wiens bijzondere betrekking scliijnt be- 

 staan te he])])én in het beloonen van geneeskundige zorg aan 

 de wilde dieren voor de strijdperken en openbare speleti. Het 

 aanwezen van zulke Genees- of Heehneesiers van diereu blijkt 

 ook uit andere Latijnsche opschriften bij orelu , waar zij ge- 

 noemd worden medici ludi niatutini , daar die spelen in den 

 vroegen morgen plegen gehouden te worden. 



Een ander opschrift op denzelfden Cippus geeft gecne aan- 

 leiding lot bijzondere opmerkingen. 



i6Sei)t 1839. Vau deu Heer geel ontving de Klasse de medcdeeling van 

 eene Lettre a Monsieur hase , betreüende liet qiaXftxQag iyxwfiiov 

 van sYNESiüs. Onder de stukken van dio curysostomus , van welke 

 men het verlies betreurde, werd altijd gcuoenid zekere lofrede 

 op het hoofdhaar, tegen welke synesius zijne lofrede op de kale 

 hoofden heeft overgesteld. Maar de Heer geel meent, dat de 

 lofrede van wo niet verloren is, doch in haar geheel bij synesios 

 voorkomt: want, wat daar gelezen wordt , is niet bloot een uit- 

 treksel, maar werkelijk de gelieele lofrede van dio, welke alzoo 

 als xófitjg iyxwfiiov, als de 8P'° Rede der Verzameling, beschouwd 

 moet worden. Doch die brief van den Heer geel is kort daarna 

 opentlijk in druk uitgegeven, weshalve ik naar denzelven kan 

 verwijzen. 



S2junij 1840. EcH andermaal sprak lietzeifde geëerd Medelid over de moeije- 

 lijkheden, die er dikwijls zijn, om homerus wèl te verstaan, 

 moeijelijkheden , die, vooral na het in het licht verschijnen der 

 Scholia Veneta , bijna eer vermeerderd dan verminderd zijn. Als 

 voorbeeld wordt daarna bijzonder aangevoerd het lO''" Boek der 

 Iliade, en vooral de verzen 74 cu volgende aldaar. De verkla- 

 ringen van deze plaats, door wolff, nitzsch, iiermann en boeckb 

 gegeven, verwerpende, volgt de Heer geel eene eigene Critiek. 



