Arabische Eigennamen. — Grieksche Romans. 199 



digheid en onafhankelijkheid van die Hervorming, welke op 

 Nederlands bodem , en in Nederlandsche hanen , onder zoo veel 

 bloed en tranen ontloken is. 



Den Heer weijers had de Klasse eene voordragl; te danken n Nor. isso. 

 over de middelen om door het gewoon Europecsch karakter al 

 de letters en verdere schrijfteekeus onderscheidenlijk uit te druk- 

 ken , en dus inzonderheid de eigennamen van plaatsen en per- 

 sonen op eene duidelijke en gelijkmatige wijze te vertegenwoor- 

 digen. \^'ant , hoezeer reeds d'herbelot en vele anderen na hem 

 zich zeer verdienstelijk gemaakt hadden , door vroegere dwalingen 

 en willekeurigheden te vermijden, en eene vastere en minder 

 gebrekkige manier te volgen , zoo bleef er echter, naar des Spre- 

 kers oordeel, nog zeer veel op dit punt te verbeteren over. On- 

 derscheidene methoden van Fransche , Engelsche en Duitsche 

 Geleerden , ook van onzen hamaker , tot overbrenging der Arabische 

 eigennamen in ons schrift, werden door den Heer weijers 

 vermeld , waarna de door hem zclven voorgeslagene ontvouwd 

 en toegelicht werd. Als grondslagen dezer nieuwe proeve waren 

 de volgende vijf beginselen aangenomen: 1°. dat iedere Arabi- 

 sche letter en vokaal met een in het oog vallend teeken in ons 

 schrift behoort te worden afgebeeld; 2°. dat nimmer twee der- 

 zelve , hoe naauw ook aan elkander vermaagschapt , door dezelfde 

 figuur mogen worden uitgedrukt ; 3°. dal alle door een' enkel- 

 voudigen vertegenwoordiger moeten afgeljeeld, en zamengestelde 

 figuren onvoorwaardelijk verworpen worden ; 4°. dat men de 

 Arabische uitspraak zoo veel mogelijk moet wedergeven, maar 

 den Europescheu lezer door vreemdsoortigheid der figuren niet 

 hinderen raag ; en 5°. dat men bij het scheppen van nieuwe tee- 

 kcns zoo veel mogelijk de willekeur moet buitensluiten, en zor- 

 gen , dat er cenige -verkonding besta lusschen de letter , die 

 geheeld wordt, en de figuur, die men tot hare uitdrukking be- 

 zigt. Aan welke vereischten voorts de Heer weiiers de door 

 hem voorgeslagen schrijfmanicr toetste. Ik moet mij hier verge- 

 noegen met deze algemeenc aanwijzing. Tafelen van onderschei- 

 dene teekens, door anderen gebruikt, of door den Heer weijers 

 aaubevolen , kan ik liier niet voorleggen. 



