202 OPENBARE VERGADERING DER DERDE KLASSE. 



handhaving van het Regt en de Zedelijkheid had de Keizer alles 

 over. Zijn geliefd gezegde was: dat het de pligt der Vorsten 

 is, den Goden hierin gelijk te zijn, dat zij zelve weinig behoe- 

 ven , en veel aan anderen mededeelen. Hoe vredelievend hij 

 ook was, zag hij zich genoodzaakt oorlogen te voeren lot ver- 

 dediging van de grenzen des Rijks tegen de gedurig invallende 

 Barliaren. 



Van eenen zoo vredelievenden en verlichten Keizer mogt men 

 verwachten, dat hij het Christendom zou beschermen. Maar 

 het tegendeel gebeurde. Hoe kwam dat? Aürelius was Wijs- 

 geer, hij kon geene nieuwe secte dulden , die alle anderen ver- 

 wierp. Als Keizer was hij Pontifex Maximus , en berustte de 

 handhaving van de oude Godsdienst op hem als een dure pligt ; 

 van daar bij hem eeuc gestrengheid tegen de Clu'istenen , die 

 men anders van zijn zachtzinnig karakter niet had kunnen ver- 

 wachten. 



Maar voortreffelijk man was met dat alles m. aukelujs. Hij 

 kon als de laatste Romein genoemd worden! 



Aan den Heer Correspondent ianssen had de Klasse de mede- 

 deeling te danken eener Verhandeling over den Laokoön in 

 het Vatikaan , vroeger zoo algemeen geprezen , doch ook later 

 door velen min gunstig beoordeeld. 



De Heer janssen beschouwde aldus in de eerste plaats de Ge- 

 schiedenis van dit beeld, de plaats, waar het gevonden is, de 

 herstellingen , die aan hetzelve hebben plaats gehad , enz. Wat 

 de beteekenis en de schoonheid van hetzelve betreft, zoo heb- 

 ben wij daarin niet, zoo als goethe meende, eene eenvoudige 

 Idylle vóór ons van eenen vader en zijne twee zonen. Het is 

 wel zeker de fabel van Laokoön , die ons aanschouwelijk wordt 

 voorgesteld; hoewel sommigen, dit valt niet ic ontkennen, de 

 bijzonderheden van het beeld te angstig naaT de heerlijke dich- 

 terlijke beschrijving van virgilii's hebben willen afmeten. De 

 beeldhouwer heeft zeer waarschijnlijk eene andere overlevering , 

 dan die bij vibgilius , gevolgd. Voornaam is zeker de plaats , 

 welke men den Laokoön in de Geschiedenis der Kunst liehoorl 



