Over den ulam van Cycas ciicinalis. 223 



Wat beteekenen nu die zoogenaamde ringen, en dat verschil 

 in dikte, op onderscheidene deeien van de hoogte? De Horlus 

 Malabaricus zelf geeft het ons aan, en elk onzer, met den groei 

 der Cycadeën in de tuinen bekend, heeft het jaarlijks meermalen 

 kunnen zien , hoe de aan den top ontstane bladen , zich terug- 

 buigende, den stam in omvang en hoogte vermeerderen. Nu 

 eens moeten er meerdere, dan weder een minder aantal bladen 

 ontstaan, en deze óf met eene ongewone kracht óf in geringe 

 mate en met trage ontwikkeling. De ringen zelve op den onderha- 

 vigen stam leveren daarvan een ontegenzeggelijk bewijs. Er zijn 

 op sommige aanzwellingen 28, op andere 32, 88, 112, enz. lik- 

 leekens van afgevallene bladen of frondes te zien. De groei moet 

 dus in verschillende tijdperken in graad zeer verschillen , en dit ook 

 in de heete luchtstreek , alwaar de gewassen , hoezeer steeds in eene 

 bijna gelijkmatige temperatuursverhouding verkeerende , echter nu 

 en dan eenen minder krachtigen groei met eene verbazende ont- 

 wikkeling schijnen te doen afwisselen ; waartoe zeker de al te sterke 

 intensiteit van licht en warmte , of de droogheid der keerkrings- 

 landen , afgewisseld door zware stortregens , vooral gedurende den 

 regentijd, met andere woorden : afwisseling van drooge en vochtige 

 warmte, veel schijnen toe te brengen. Door de eerste wordt de 

 groeikracht uitgeput , en volgt een toestand van rust, welke later 

 door eene meer krachtvolle ontwikkeling wordt vervangen. 



Wat nu de Cycadeën betreft , berust dit ook op de getuigenis 

 van reizigers, die verklaren, dat deze gewassen dikwerf geheel 

 kaal en bladloos zijn, en alzoo een' stilstand in hunnen groei aau- 

 l)ieden. En zoo -wij de verschijnselen , welke de Natuur in hare 

 groole werkplaatsen aantoont , durven vergelijken met die, welke 

 plaats hcblien in onze kunstmatige bewaarplaatsen, kunnen wij van 

 dicnslilsu-md in de Cycadeën overvloedige bewijzen aanvoeren. Zij 

 slaan somwijlen jaren lang blad-, en men zou zeggen, levenloos. 

 Maar gelijk in do vrije Natuur die rust door eenen ontzettendcii 

 groei wordl opgevolgd, zoo zien wij dien daarentegen in onze tuinen 

 slechts zeer matig en spaarzaam. Ik herinner mij hier meer be- 

 paaldelijk een' 2^ voel hoogen Cycas revoluta, welke in de ver - 

 /.amcling van Spaani-barf^, luccr dan drie jaren lang, bladloos ge- 



