226 EERSTE KLASSE. 



de waarheid der Natuur strijdt, wil ik niet in het minst he- 

 iwijfelen wat andere Geleerden , op andere soorten van Cycadeën , 

 echter niet zelden op jongere individuen, veelal in tuinen ge- 

 kweekt , hebben waargenomen ; maar ik geloof tevens te mogen 

 vaststellen, en dit is het wetenschappelijk resultaat van mijne tegen- 

 woordige beschouwing, dat de zamenstelling uit houtringen, merg- 

 stralen en een' waren bast , de Cycadeën verwijdert van de Va- 

 rens, deLycopodia, de Grassen en de Balanophoreën; maar dezelve 

 waarlijk dicotyledonisch van aard, ongetwijfeld op gelijke rij 

 stelt met de Conifereae. — Ik vlei mij , dat een voortgezet on- 

 derzoek , ook van de andere organen , mij van dit gevoelen niet 

 zal afbrengen. 



Ten slotte zij nog eene enkele bijzonderheid van de afbeel- 

 dingen en den tekst van den Hortus Malabaricus aangehaald. 

 Aldaar ziet men, dat de stam, hoewel doorgaans onverdeeld, 

 echter somwijlen takken maakt. Dit is eene merkwaardige eigen- 

 schap, welke de Cycadeën verwijdert van de Palmen, waarin 

 men altijd eene terminale ontwikkeling ziet, uitgenomen in de 

 Cucifera thebaica, die takken draagt, doch waarvan misschien 

 een naauwkeuriger onderzoek niet overbodig zijn zoude. 



In de Cycadeën is de ontwikkeling niet altijd terminaal , maar 

 somwijlen axillair. Ik heb, bij eene vorige gelegenheid , de aan- 

 dacht der Klasse gevestigd op een voorbeeld van dien aard, 

 door mij waargenomen in den Encephalartos Lehmanni, welke 

 in den Amsterdamschen Hortus gebloeid, en naderhand axillaire 

 knoppen naast de plaats, waar de bloem ontstaan was, voorlge- 

 bragt heeft. Bij zulk een' aanleg, om, onder zekere omstandig- 

 heden , zich axillair te ontwikkelen , kan men zich over de ver- 

 deeling van den stengel in lakken , gelijk de Hortus Malabaricus 

 die afbeeldt, niet meer verwonderen. 



7 April, 1843. 



